Is gokken een drug die de deur openzet?

Excessief gamen in de adolescentie verhoogt de kans dat u later in uw leven andere verslavingen zult ontwikkelen. Wij vroegen onze deskundigen van Paracelsus Recoveryom uit te leggen waarom het een voorportaal is voor schadelijker gewoonten en hoe u ervoor kunt zorgen dat uw kind met mate gokt.

Recente studies tonen aan dat overmatig gamen in de kindertijd kan leiden tot geestelijke gezondheidsproblemen later in het leven.

Gamen kan voor jongeren een leuke en sociale hobby zijn, maaruer zijn ook gezondheidsrisico's aan verbonden. Verontrustend is dat het aantal verwijzingen dat wij ontvingen voor jongvolwassenen met een gameverslaving tijdens de pandemie verdrievoudigd is. Niet alleen zijn gameverslavingen op zichzelf al problematisch, studies tonen ook aan dat kinderen die gamen meer kans hebben om andere verslavingen te ontwikkelen.

Maar het is vaak een over het hoofd geziene oorzaak. De meeste van onze cliënten waren zich er totaal niet van bewust dat de wortel van hun problemen een gameverslaving was. Velen van hen zochten behandeling voor problemen als cannabisverslaving, gokproblemen of gegeneraliseerde angststoornis. Maar zij ervoeren de heftigste ontwenningsverschijnselen wanneer zij hun laptops niet konden gebruiken om te gamen.

Wat Doet Gamen met Uw Hersenen?

Om te begrijpen waarom gamen verslavend is, moeten we het beloningssysteem van de hersenen begrijpen. Eenvoudig gezegd, zodra wij onze hersenen blootstellen aan iets aangenaams, zendt het feel-good chemicaliën uit om ons aan te moedigen dat gedrag te herhalen. Alles wat ons helpt te overleven zal deze chemicaliën uitzenden, zoals eten, drinken of sociale interactie. Elke ervaring die ons helpt te overleven in de moderne wereld, zoals belangrijke prestaties en geld verdienen, zal ook tot prettige gevoelens leiden.

Games werken via een prestatieparadigma. Dit betekent dat wanneer u een spel speelt, u voortdurend op de een of andere manier vooruitgang boekt, bijvoorbeeld door een checkpoint te bereiken of een level te voltooien. Uw hersenen zullen die virtuele prestaties opvatten als gunstig voor uw overleven in het echte leven. Als gevolg daarvan komt er dopamine vrij, de nummer één feel-good chemische stof die bij verslaving een rol speelt.

Als iemand het gevoel heeft dat hij niet veel bereikt in zijn leven, vervangen die virtuele hits de ontbrekende feel-good chemicaliën en kunnen ze heel snel zeer verslavend worden.

Waarom is het een "gateway drug"?

Gaming kan om twee belangrijke redenen tot andere verslavingen leiden:

Het creëert neurochemische onevenwichtigheden

Hoewel spelletjes leuk zijn, zijn ze ook stresserend. Als een zich ontwikkelende geest wordt blootgesteld aan buitensporige videospelletjes, kan dat tot gevolg hebben dat de hersenen van dat kind vast komen te zitten in een voortdurende vecht-of-vluchtreactie. Dat betekent dat de hersenen een abnormale hoeveelheid van het stresshormoon cortisol afgeven. Om van die stress af te komen, kunnen kinderen op zoek gaan naar meer dopamine en feel-good chemicaliën, waardoor een verslavend gedragspatroon ontstaat.

Dit kan betekenen dat ze gewoon meer videospelletjes spelen. Maar het zou ook tot andere problemen kunnen leiden, zoals te veel eten tijdens het gamen, of alcohol drinken, of cannabis roken, enzovoort, omdat zij proberen hun dopamine-productie op te voeren.

Het moedigt isolement aan

De ultra-rijken worstelen vaak met door isolement veroorzaakte geestelijke gezondheidsproblemen, omdat rijkdom opportunisten aantrekt. Daardoor krijgt uw vertrouwen in anderen een drastische, zo nodig, klap.

Eenzaamheid is een van de belangrijkste oorzaken van verslaving en gamen is een isolerende ervaring, een activiteit die alleen achter een computerscherm wordt uitgevoerd. Hoewel games vaak online met vrienden worden gespeeld, kan men niet om de harde waarheid heen dat gamen gevoelens van ontwrichting kan opwekken.

Zodra iemand de controller neerlegt en de spanning van het spel wegebt, kan een gevoel van eenzaamheid overweldigend worden. Dat heeft onvermijdelijk gevolgen voor hun welzijn, waardoor ze mogelijk elders riskanter plezier gaan zoeken.

Is het waar dat welgestelde kinderen meer risico lopen op gameverslaving?

Gelukkig genoeg hebben welgestelde kinderen veel meer kans om een gameverslaving te ontwikkelen. Uit onderzoek in 2005 bleek bijvoorbeeld dat kinderen uit welgestelde milieus meer aanleg hebben voor verslaving, omdat zij veel meer geïsoleerd zijn van hun ouders, zowel lichamelijk als emotioneel.

Afhankelijke verwaarlozing kan leiden tot diepgewortelde eenzaamheid, die volgens sommige deskundigen verband houdt met narcistische persoonlijkheidsstoornis, game-afhankelijkheid, depressie, en andere geestelijke gezondheidsproblemen.

Succesvolle ouders leiden vaker wel dan niet een overvol leven met 24/7 werkroosters en zijn sterk afhankelijk van kindermeisjes om voor hun kinderen te zorgen. Daardoor is emotionele verwaarlozing een veel voorkomend probleem voor kinderen die opgroeien in ultra-vermogende huishoudens. Dit kan leiden tot een innerlijke, diepgewortelde, eenzaamheid, die de basis legt voor een teveel aan cortisol, een laag gevoel van eigenwaarde, en chemische onevenwichtigheden in het beloningssysteem van de hersenen.

Om het nog erger te maken overladen die ouders hun kinderen vaak met materiële bezittingen om hun afwezigheid goed te maken. Als het kind graag spelletjes speelt, zal de ouder hem er zoveel geven als nodig is om zijn genegenheid te winnen. Deze combinatie van onbeperkte toegang en eenzaamheid schept de perfecte omgeving voor het ontstaan van een afhankelijkheid, die snel kan overgaan in gokken of middelenmisbruik.

Wat kunnen ouders doen om het probleem aan te pakken?

1. Benader matiging

Het is belangrijk dat u gamen niet demoniseert, maar u moet wel optreden wanneer de gamegewoonten van uw kind problematisch worden. Gamen is prima met mate en, zoals ook het geval is met sociale media, kan het meer kwaad dan goed doen om uw kind volledig te verbieden iets te doen wat al zijn vrienden doen. Probeer er in plaats daarvan voor te zorgen dat de scherm-entertainment tijd tot een minimum beperkt blijft (deskundigen raden twee uur per dag aan) en weet wanneer u moet ingrijpen. Voor meer over de tekenen en symptomen om op te letten, ga naar onze gameverslaving pagina.

Als u zich zorgen maakt over de gamegewoonten van uw kind, spreek dan met een deskundige, let op eventuele waarschuwingssignalen, en grijp vroeg in.

2. Betrek u bij de spelgewoonten van uw kind

Wanneer u bij uw kind bent en het is aan het gamen, toon dan belangstelling en geef het uw onverdeelde aandacht. Vraag uw kind bijvoorbeeld om u te leren hoe u hun favoriete spel moet spelen. Zo zult u zich beiden meer met elkaar verbonden voelen, en u laat zien dat u hun interesses wilt leren kennen. Dit betekent dat zij u eerder serieus zullen nemen wanneer u hen vraagt hun schermtijd te verminderen.

3. Help uw kind om hobby's buiten het scherm te ontwikkelen

Stel samen een lijst op van activiteiten die gedaan kunnen worden in dezelfde tijd die ze aan gamen besteden. Leg hem bijvoorbeeld uit dat hij in een kwart van de tijd die hij aan gamen besteedt, een muziekinstrument kan leren bespelen of een sport kan verbeteren die hij leuk vindt. Het doel is uw kind voorzichtig te laten inzien hoeveel mogelijkheden hij mist door zijn gamen.

Gamen alleen leidt misschien niet tot problemen met afhankelijkheid, maar gamen en eenzaamheid zetten er zeker de toon voor. Zoals wij hebben uitgelegd, kan dit dan leiden tot schadelijke gewoonten. Daarom is het belangrijk goed op de tekenen van gameverslaving te letten en professionele hulp te zoeken als u die opmerkt.

Hoe eerder een geestelijke gezondheidsprobleem of verslaving wordt aangepakt, hoe groter de kans op herstel op lange termijn.

Paracelsus Recovery

Paracelsus Recovery is een van de weinige behandelcentra ter wereld die een gespecialiseerd behandelingsprogramma voor gameverslaving bieden. Wij zullen uw kind helpen onderliggende problemen aan te pakken en gezondere manieren te vinden om met de uitdagingen van het leven om te gaan.

Wij werken voornamelijk met ultra-vermogende (UHNW) gezinnen, waarvan de geestelijke gezondheidsproblemen vaak onopgemerkt blijven door de misvatting dat financiële zekerheid geestelijke stabiliteit garandeert. Wij behandelen altijd maar één cliënt tegelijk, wat betekent dat wij de striktste vertrouwelijkheid kunnen garanderen en ons team van hooggekwalificeerde professionals zich volledig op hun herstel kan richten.

Wij erkennen dat de pandemie voor veel UHNW personen een moeilijke tijd is geweest. Wij zijn er om te helpen, hetzij in persoon, na alle nodige sociale distantiërings- en zelfisolatiemaatregelen, hetzij via een online behandelingsprogramma.

Dit artikel werd gepubliceerd in het Engels 2021-09-29 14:10:15 en vertaald in Nederlands in 2021.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

1 × 2 =

The newest posts

Our private articles and press releases