Latest

Zaniedbanie zamożnych

Społeczeństwo wyraża wielkie zaniepokojenie biednymi, niezasłużonymi dziećmi i zwiększonym prawdopodobieństwem, że mogą one nie mieć dostępu do opieki zdrowotnej i edukacji, lub że w dorosłym życiu mogą zwrócić się w stronę narkotyków lub przestępczości. Mniej uwagi poświęca się dzieciom zamożnych rodziców, które mają swój własny zestaw problemów. Zaniedbanie emocjonalne często pozostaje niezauważone lub niezgłoszone, co…

Więcej

Co to jest dialektyczna terapia behawioralna?

Dialektyczna terapia behawioralna (DBT), opracowana przez dr Marshę Linehan w latach 80. XX wieku, jest rodzajem terapii rozmownej, pierwotnie przeznaczonej dla osób wysokiego ryzyka, ze skłonnościami samobójczymi, u których zdiagnozowano zaburzenie osobowości typu borderline. Obecnie DBT stosuje się w leczeniu osób zmagających się z szeregiem złożonych i intensywnych emocji, w tym nadużywaniem substancji i uzależnieniami,…

Więcej

Korzyści z jogi w leczeniu uzależnień

Ogólnie rzecz biorąc, joga to ćwiczenie przynoszące korzyści ciału, umysłowi i duchowi poprzez integrację technik oddechowych, ćwiczeń wzmacniających, pozycji i medytacji. Istnieje wiele rodzajów jogi; wszystkie są korzystne. Chociaż joga jest praktyką wielowiekową, jest to stosunkowo nowa metoda leczenia w dziedzinie narkotyków iuzależnienie od alkoholu. Akceptacja jogi jako formy terapii ciało-umysł rośnie, a praktyka ta…

Więcej

Co to jest dialektyczna terapia behawioralna?

Dialektyczna terapia behawioralna (DBT), opracowana przez dr Marshę Linehan w latach 80. XX wieku, jest rodzajem terapii rozmownej, pierwotnie przeznaczonej dla osób wysokiego ryzyka, ze skłonnościami samobójczymi, u których zdiagnozowano zaburzenie osobowości typu borderline. Obecnie DBT stosuje się w leczeniu osób zmagających się z szeregiem złożonych i intensywnych emocji, w tym nadużywaniem substancji i uzależnieniami,…

Więcej
poprzedni
/
następny

Beverley Knight & Husband James rozmawiają o zdrowiu psychicznym, życiu w centrum uwagi i o tym, kto tu rządzi!

Cześć, nazywam się Jan Gerber i w tym odcinku serii podcastów o zdrowiu psychicznym będę rozmawiał z rycerzem Beverley, znaną i utytułowaną piosenkarką, i jej mężem Jamesem O'Keefe, zarówno Beverley, jak i James przeszli przez interesujące, czasami trudne, czasem bardzo trudne etapy w swoim życiu, od dzieciństwa do formowania się w szkole, do dorosłego życia,  Teraz nie mogę się doczekać, aż podzielą się swoimi historiami. Siedzę tutaj ze wspaniałą Beverley Knight i jej wspaniałym mężem Jamesem O'Keefe. Dlaczego nie przedstawisz się krótko?

Beverley Knight is a singer, writer and latterly. She is with Jan Gerber from Paracelsus Recovery

Beverley Knight: Cóż, jestem Beverley Knight. Jestem piosenkarką, pisarką, a ostatnio jestem teraz aktorką. Robię więc kilka rzeczy. Tak, robiąc to przez chwilę. Dwadzieścia pięć lat.

Jan Gerber: Dwadzieścia pięć lat, ćwierć wieku, jak pan powiedział.

Beverley Knight: Dwadzieścia pięć lat ćwierć wieku to długi czas, aby coś robić, ale uwielbiam to. To dobrze.

Jan Gerber: Genialne, rób to, co kochasz.

Beverley Knight: Oczywiście.

Jan Gerber: James.

James O'Keefe: I tak, jak powiedziałeś, jestem James O'Keefe. Obecnie jestem deweloperem. I przypuszczam, że przedsiębiorca również. Robienie różnych działań biznesowych i po prostu próba zabawy po drodze, tak.

Jan Gerber: Wygląda fajnie.

James O'Keefe: Tak.

Jan Gerber: Genialne. Cóż, witamy w tym podcaście i bardzo dziękuję za zgodę.

Beverley Knight: To przyjemność.

Jan Gerber: Tak, naszą misją jest szerzenie świadomości zdrowia psychicznego. A przed tym nagraniem rozmawialiśmy trochę o twojej historii. Może zacznijmy od tego, że wszystko zaczyna się od dzieciństwa. Oboje mieliście swoje własne zmagania w dzieciństwie. Miałeś złożonych rodziców i skomplikowane relacje ze swoimi rodzicami, z twoimi ojcami. Powiedziałbym, że panie po pierwsze.

Beverley Knight: W porządku.

Jan Gerber: Chcesz trochę porozmawiać.

Beverley Knight: Przez większość czasu moje dzieciństwo było szczęśliwe. A rzeczą, która to komplikowała, było to, że urodziłem się i wychowałem w Wielkiej Brytanii. Moi rodzice urodzili się i wychowali na Jamajce w Indiach Zachodnich. Poznali się, pobrali w Wielkiej Brytanii, mieli nam dzieci. Tak więc moja mama dość szybko, powiedziałabym, przystosowała się i zasymilowała do brytyjskiego stylu życia. To było coś, do czego byli przyzwyczajeni, ponieważ, wiecie, Wielka Brytania posiadała Jamajkę jako kolonię. Byli więc przyzwyczajeni do tego, jak Wielka Brytania postępuje. Brytyjczycy w ogóle nie byli do nich przyzwyczajeni. Mój tata walczył, mój tata walczył, że przyjechał do Wielkiej Brytanii, w ogóle nie był dobrze traktowany. Nie sądzę, żeby byli jacyś Jamajczycy traktowani dobrze na początku, a potem niektórzy, wiecie, w pewnym sensie.

James O'Keefe: Wiesz, to było w przeszłości, ponieważ moja rodzina, mój tata jest Irlandczykiem.

Beverley Knight: irlandzka imigrantka.

James O'Keefe: Jest tu więc pewien rodzaj synergii z brakiem psów, czarnych, irlandzkimi znakami w przeszłości.

Beverley Knight: Kiedy szukamy miejsca do życia dla psów, bez czarnych, bez Irlandczyków, wtedy pomyślisz: w porządku. To ja więc wiesz, więc moja mama, prawdopodobnie będąc kobietą, nie cierpiała z powodu tego konfrontacyjnego uprzedzenia, że mój tata dostał najgorsze i nie wdawał się w szczegóły, mówiąc o tym. Więc kiedy mówię, że jesteśmy moją starszą siostrą, moim młodszym bratem. Dorastaliśmy jako nieodłączna część Wielkiej Brytanii, ale wiedzieliśmy, że jesteśmy bardzo widoczną mniejszością.  Czasami przechodziliśmy przez epizody rasistowskie, rodzaj ukrytego rasizmu w przeciwieństwie do zbyt dużego konfrontacyjnego rasizmu. I zdarzyło się to tylko raz, kiedy to się stało, co było okropne, gdy banda skinheadów otoczyła mnie na rowerze. Byłem bardzo młody, miałem około sześciu lat, a oni mówili: chcemy waszego roweru, nie powinno was tu być, a ja na to, że nie możecie mieć mojego roweru. To mój rower.

James O'Keefe: To była moja dziewczyna.

Beverley Knight: Och, tak, miałam to i miałam sześć lat, i nie miałam tego, wiesz, oni mówili, że wstań, wracaj do swojego kraju. Urodziłem się tutaj. Próbowali zdjąć ze mnie rower, pedałowałem do domu i wiecie, takie rzeczy się zdarzały. Ale jako dziecko czułem dwoistość mojego istnienia. Z jednej strony byłem Brytyjczykiem, a z drugiej miałem jamajskie dziedzictwo i istniała ta dwoistość. I myślę, że mój tata czuł się z tym nieswojo. Widział te brytyjskie dzieci dorastające przed nim i podczas gdy był szczęśliwy, że dorastamy i wychowujemy, a kluczowym słowem dla mojego taty było wykształcenie w Wielkiej Brytanii. On, naprawdę zmagał się z brytyjskim poczuciem, że mamy swobodę mówienia, wiesz, wysyłamy dzieciom to, co powinno mówić swobodnie, wiesz, dość staroświeckie i z naszej trójki byłem najgłośniejszy. Jeśli myślałem, że coś jest w porządku, nie mógłbyś mnie wycofać. I kłóciłbym się o to z każdym. Miałem to silne poczucie własne. Wiesz, mój własny punkt widzenia i jeśli kolidował z moim tatą, niech tak będzie, będę miał zamiar zderzyć się z moim tatą i zrobiłem to, a wiele z tego wynikało z jego własnej walki o dopasowanie się do społeczeństwa, które tak naprawdę go tam nie chciało.

James O'Keefe: I to miało być jamajskie w pewien sposób, bardzo zagorzałe, po prostu sobie z tym poradzić. Czyż nie, jest tak, jak wiesz i miał trudne dzieciństwo.

Beverley Knight: Tak, mój tata pochodził z bardzo trudnego dzieciństwa.

James O'Keefe: Tak samo jak twoja mama, bardzo biedna.

Beverley Knight: Tata był bardzo biedny, moja mama była o wiele biedniejsza od mojego taty, a mój tata był biedny. Mój tata stracił oboje rodziców, gdy był młody. Tak więc okazywanie uczuć było dla niego trudne. Był wychowywany przez ciotkę, która nie była szczególnie czuła, wiesz, nie przejmowała się tym i wszystkie te rzeczy w sensie praktycznym, ale mój tata nie był mężczyzną, wiesz, och, kocham cię i przytulam mnie, nie było mowy, że mój tata nie był. Ja przytulam się cały czas, bardzo dotykowo, zawsze chcąc pokazać, że kocham, wiesz, bardzo demonstracyjne, takie jak to, że mój tata nie był kimś takim. I tak ja i mój tata początkowo ścieraliśmy się ze mną i moją mamą, ponieważ jesteśmy bardzo podobnymi osobowościami, oboje dość ognisty, i obaj stawali w obronie tego, w co wierzyliśmy, ale tak naprawdę byli tylko niewielcy. Częste, ale niewielkie. Mój tata i ja mocno się kłóciliśmy, kiedy się ścieraliśmy, było ciężko. A to tworzyło kochający dom, ale także złożony dom, ponieważ, wiecie, nie czuliśmy, że chociaż nie mamy pieniędzy, które nie były problemem, czy coś w tym rodzaju, i siedzieliśmy i dyskutowaliśmy jako rodzina na wiele sposobów, byliśmy dość klasą średnią, wiecie,  klasa średnia, klasa średnia.

James O'Keefe: Bardzo średnia klasa w porównaniu ze mną

Beverley Knight: Powiedzieliśmy, że nie pochodzimy z osiedla adwokatów; nie wywodzimy się ze wszystkich stereotypów związanych z czarnymi rodzinami.

James O'Keefe: Beverley pochodziła z Wolverhampton.

Beverley Knight: Industrial Midlands, i wiesz, nasze życie rodzinne było bezpieczne, ale były bitwy i wiele z nich pochodziło tylko z tego, że mój biedny tata walczył o to, by zobaczyć te dzieci dorastające w sposób, z którym nie czuł się komfortowo, wiesz, kiedy moja siostra przyprowadziła mojego obecnego szwagra do domu, o mój Boże, po cichu kipiał, a potem kipiące to zmieniło się w urazę Ponieważ nie chciał, żeby to było jedno, żeby twoi biali przyjaciele przychodzili i grali, a czym innym sprowadzać białego chłopaka do domu z bardzo poważnymi intencjami. O mój Boże, to była walka, a moja siostra nie była tak głośna jak ja. Więc walczyłem o nią w bitwach mojej siostry, ponieważ byłem pyskaty, który nigdy się nie wycofał. W rezultacie tata i ja kolidowaliśmy. I to było trudne. Tak było naprawdę. To było trudne.

Jan Gerber: Teraz myślę o dwuletniej podróży stamtąd i później. Czy ta dynamika miała dla ciebie implikację? Czy to cię zdefiniowało? Czy to dało ci mocne strony? A może spowodowało to problemy później?

Beverley Knight: Kiedy myślę teraz o tamtym okresie, myślę, że to, co zrobił dla mnie, uczyniło mnie jeszcze bardziej odpornym. Myślę, że to najlepsze, co mogę powiedzieć. Byłem tak przekonany, że mój stosunek do innych ludzi, z wyjątkiem, wiesz, jak to mówią, pośrodku jest twój lud, jaki ich znajdujesz, wiesz, i byłem tak przekonany, że to była właściwa droga, a zakorzenione poglądy taty, które były dla niego zakodowane, po prostu odwróciły mnie w drugą stronę,  i byłem zdeterminowany, aby otworzyć mój umysł i moje serce dla wszystkich.

James O'Keefe: Rzecz w tym, że pochodzi to również od twojej mamy, ponieważ.

Beverley Knight: Tak, moja mama jest kimś więcej.

James O'Keefe: Mama Beverley była jak moja mama, ta synergia również była tą, która trzymała wszystko razem i wiesz, i oczywiście moja sytuacja była inna, ale tak.

Beverley Knight: Tak, mamo, myślę, że wiesz, wpływ mamy również był czynnikiem, ponieważ podczas gdy widziałem, jak mój tata niszczył część siebie, ponieważ tak bardzo walczył. Z drugiej strony widziałam, jak moja mama radziła sobie z uprzedzeniami, czy to przypadkowymi, czy konfrontacyjnymi, które pojawiły się na jej drodze i na jej drodze.

James O'Keefe: Zabij ich z dobrocią.

Beverley Knight: Tak, zabij ich z dobrocią.

James O'Keefe: Tak, i to jest Beverley i to jest różnica w nas.

Beverley Knight: To dziedzictwo.

James O'Keefe : Tak, ale to jest różnica w nas, albo staje się większa. Myślę, że mężczyźni są bardziej reaktywni na to. Beverley będzie trochę, wiesz więcej lub nie, tak, bądźmy trochę trochę czasami, ale potem jest to dziwne, ale czasami działa to na odwrót, gdzie wiesz, kiedy jesteście parą, czasami karmicie się tak, to dziwne.

Beverley Knight: Ale myślę, że tak.

James O'Keefe: To uczyniło cię silnym.

Beverley Knight: O mój Boże, tak.

James O'Keefe: Ale wiesz, że twój tata nie mówił dużo, ale o uczuciach i wszystkim, co mówisz o dzieciach, musi być tam cztery godziny. Opowiedz mi o wielu rzeczach, które wiesz.

Beverley Knight: Kiedy mój tata mógł mówić?

James O'Keefe: Czasami mówił o uczuciach, więc to jest

Beverley Knight: Skłaniam się do tego, że tak, to jest coś, od czego się zwróciłam - tak naprawdę nie zdawałam sobie sprawy z tego, co odziedziczyłam po moim tacie, dopóki nie spotkałam ciebie, a ty wskazałeś tak wiele z tego, co odziedziczyłam. Moja niezdolność do mówienia o głęboko zakorzenionych uczuciach. Będę mówił o nich w piosence, ponieważ jest to o wiele bardziej ogólna rzecz i mogę, kiedy piszesz piosenkę, chcesz uczynić przesłanie uniwersalnym, podczas gdy opierasz się na własnych uczuciach, nadal chcesz, wiesz, uogólniasz rzeczy, aby jak najszersza grupa demograficzna ludzi mogła zrozumieć, o czym śpiewasz. Ale żebym stał się naprawdę osobisty i po prostu poszedł tam i porozmawiał o rzeczach, które mnie niepokoją, często po prostu usiądę nad tymi rzeczami, tak jak mój tata, dokładnie tak jak mój tata.

James O'Keefe: Ja natomiast.

Beverley Knight: Z drugiej strony wypuściłeś to wszystko.

James O'Keefe: Mój tata też był bardzo manipulacyjnym człowiekiem

James O'Keefe: Myślę, że to było wtedy, kiedy byłem, więc odniosę się, wiesz, kiedy byłem młody. Moja mama i tata rozstali się, gdy byłem młody. Przenieśliśmy się trochę z Londynu do Northridge i wiecie, tam i z powrotem. A mój tata, o czym wtedy nie wiedziałem, był alkoholikiem. Kiedy byłem bardzo młody i obiecywałem bardzo dużo i zawsze mnie zawodził, wiesz, urodziny, wiesz, schodziłem na dół i moja mama zawsze musiała radzić sobie z następstwami, tak, dokładnie. I byłoby dobrze. Byłem wściekłym dzieciakiem najwyraźniej od drugiego roku, nie wiem dlaczego. Byłem koszmarem.

Beverley Knight: Prawdopodobnie czuję tę energię w domu.

James O'Keefe: Nie wiem. Ale mój tata też był bardzo manipulacyjnym człowiekiem. Dosłownie prawie doprowadził moją mamę mentalnie do zakrętu. Dlatego musiała go opuścić.

Beverley Knight: Twój tata był czarujący z tego, co mi mówisz.

James O'Keefe: Był czarujący.

Beverley Knight: Bardzo uroczy, przystojny, czarujący, ale był też przewrót.

James O'Keefe: Tak, był. Nie sądzę, żeby miał to na myśli okropnie. Myślę, że był dość manipulacyjny i wiesz, ale świetny tata, kiedy jesteśmy młodzi, jak twój tata, wiesz, niesamowity. Kiedy byliśmy młodzi, a wiesz, pamiętamy wspaniałe rzeczy, które o nich wiesz, a to, że byli moim tatą, był fantastycznym gawędziarzem. Wiesz, tata Beverley był naprawdę zaangażowany, kiedy byłem młody. Wiesz, ale potem twój tata trochę się pogubił, trochę się wycofał. Mój tata tylko picie pogorszyło się, że bardzo się rozchorował. Potem zostałem wyrzucony z domu, zamieszkał z mamą, kiedy miałem piętnaście lat i zamieszkałem z tatą. Wyrzucił mnie cztery miesiące później, a potem zmarł około roku później. Wiesz, bardzo, trudne czasy i byłem bardzo niepewnym dzieckiem. Moja mama wie, zawsze bardzo martwiłem się o moją mamę, wiesz, nienawidziłem zostawiać jej samej, więc nie wychodziłem i nie zostawałem z mamą, bardzo oczywiste.

Beverley Knight: Skutecznie.

James O'Keefe: Ale byłem bardzo emocjonalnym dzieckiem, albo bardzo złym, albo bardzo smutnym, albo wiesz, to było tylko jedno z drugich, wiesz, i ten gniew wychodził często. Robiłem wiele złych rzeczy, kiedy byłem młody i zawsze miałem kłopoty z policją i szkołą. Wiesz, robię szalone rzeczy, wiesz, jako małe dziecko i myślę, że nie miałem wzoru do naśladowania. Mój tata był alkoholikiem. Mój brat był idiotą walki i był moim wzorem do naśladowania. A ja chciałem być taki jak on. Okropny wzór do naśladowania, błogosław go, wiesz, i to nie jego wina. Zajmował się też swoimi sprawami. Więc nigdy nie mogłam go osądzać i myśleć dobrze, w tamtym czasie chciałam, żeby się mną opiekował i był mój, zajmował się własnymi problemami, kiedy zmarł mój tata. I wiecie, on też został wyrzucony, bo był koszmarem. To było błędne koło. I myślę, że kiedy zmarł mój tata, po prostu straciłem go całkowicie.

Beverley Knight: Wszedłeś tam.

James O'Keefe: Tak, po prostu nie dbałem o siebie. I myślę, że to jest różnica między mną a Beverley.

Beverley Knight: To jest różnica początkowa.

James O'Keefe: Miała wiele szacunku dla siebie jako osoby. Miałem absolutnie zero. Nie obchodziło mnie, czy żyję, czy umieram, i to było widoczne we wszystkim, co robiłem.

Beverley Knight: Przypuszczam, że na odwrót, bardzo mi zależało. Zależało mi na tym, żeby odcisnąć swoje piętno na świecie, bo wiedziałam, że jestem malutka, że będę śpiewać. To znaczy, nikt nie powie mi, że nie umiem śpiewać. To właśnie zamierzałem zrobić.

Beverley speaking in the Paracelsus Recovery Podcast

Beverley: Nikt nie powie mi, że nie umiem śpiewać

James O'Keefe: To była twoja siła umysłu i wciąż ją masz.

Beverley Knight: Tak, to pchnęło mnie do przodu, ale mimo że mój tata miał swoje problemy, nie wątpiłem, że jestem kochanym dzieckiem, nawet w starciach, nawet podczas walk. Nie wątpiłam też, że moja mama i tata kochali się, nawet gdy się kłócili. A nawet jeśli chodzi mi o to, że relacje z nami, dziećmi, czasami były komediowe, ponieważ moja mama po prostu mówiła mojemu tacie, że nie wie, co robić i tak dalej, a mój tata był dość powściągliwym człowiekiem. Ale zawsze wiedzieliśmy, że jest tam miłość. I nigdy nie było konfliktu z powodu sytuacji, które powstawały, z którymi musielibyśmy się zmierzyć. To nie było nieodłączne od związku, jeśli ma sens.

James O'Keefe: Przeszliśmy tak wiele, moja mama, błogosław ją, teraz wciąż jest zdenerwowana tym, przez co nas przeprowadziła, a ja myślę sobie, wiesz, mamo, nie, wiesz, nie naciskałaś, prawda. To tylko okoliczność i nie zmieniłbym tego. I to przenosi to na całą, wiecie, mentalną stronę świadomości. I nie zmieniłbym żadnej z nich, ponieważ uczyniło mnie to tak silnym, jak uczyniło mnie słabym. I ta wrażliwość i ta siła zarówno ważne, a ja nie miałbym tego teraz i tak samo.

Beverley Knight: Zostają obok siebie.

James O'Keefe: Tak. I myślę, że to jest największa lekcja, jakiej możemy się nauczyć, że musisz patrzeć wstecz na wszystko tak samo jak Beverley i patrzymy na zło jako dobre, wiesz, że jest to równie ważne, jeśli nie ważniejsze niż dobre, ponieważ po prostu uczysz się i stajesz się odporny, stajesz się silny i hartujesz. Może czasami nie w najlepszy sposób, ale wiesz, myślę, że to cię gdzieś napędza, ale potem, ale potem rozmawialiśmy wcześniej, mój umysł idzie gdzie indziej i wtedy myślę, że właściwie nie miałbym nic przeciwko dorastaniu w wacie. Nie mam żadnego problemu.

Jan Gerber: Czasami przechodzisz przez to, co ty

James O'Keefe: Tak.

Beverley Knight: A w takim razie jakim byłbyś dorosłym?

James O'Keefe: Nie wiem, czy mógłbym być naprawdę miły. Mogę być naprawdę rozsądny, wiesz, nie wiemy. My nie wiemy i ja nie wiem, ale wy po prostu jesteśmy tym, czym jesteśmy teraz i musimy to zaakceptować, pokochać. I po prostu idź dalej.

Jan Gerber: Twoje przesłania znasz, nie możesz zmienić przeszłości. Możesz się z tego uczyć. Możesz czerpać z niego energię i pozytywne zmiany.

James O'Keefe: Tak musi być.

Jan Gerber: Ale nie możesz pozwolić, by cię to prześladowało.

James O'Keefe: Nie, obaj mieliśmy, wiesz, niezbyt miłe rzeczy nam się przytrafiają, wiesz, równe na różne sposoby i różne... a inną rzeczą jest podróż każdego, jak ludzie mogą to oglądać i iść dobrze, moja sytuacja jest gorsza niż moja, dobrze dla ciebie tak i dla mnie, moja była gorsza lub wiesz, że to nie ma znaczenia. To nie jest rywalizacja, musimy po prostu spojrzeć na siebie i iść, stało się, uczyć się z tego, akceptować to, kochać i iść dalej i po prostu próbować się rozwijać.

Beverley Knight: To jedyny sposób, w jaki możesz to zrobić; w przeciwnym razie rzeczy mogą cię pochłonąć. Obserwowałam niechęć do tego, jak traktowano mojego ojca i wierzyłam we mnie, że nie było dobrze, jak go traktowano. I obserwowałem, jak to go pochłania przez lata jako dziecko, teraz to rozumiem. Kiedy dorastam, wiesz, jestem teraz dorosły, rozumiem, że to, co działo się z moim tatą, było powolną wewnętrzną destrukcją człowieka, który był z natury kochającym, przyzwoitym i pracowitym człowiekiem, ale nie mógł pozbyć się urazy za to, jak został potraktowany, kiedy przybył do Wielkiej Brytanii.

James O'Keefe: Inną rzeczą jest to, że tak wiele pamiętasz ze swojego dzieciństwa, ponieważ.

Beverley Knight: Ale to było dobre dzieciństwo, dlatego pamiętam.

James O'Keefe: Tak. I jest tak wiele kawałków mojego dzieciństwa. Po prostu kompletnie nie mam pojęcia. Zdecydowanie tak.

Beverley Knight: Tak sobie poradziłeś , tak sobie z tym poradziłeś

James O'Keefe: Dokładnie to, myślę, że teraz jest to mój mechanizm radzenia sobie, że po prostu pozornie go zablokowałem. I myślę, że są pewne rzeczy, które pamiętam o moim tacie i mojej mamie, i wiecie, ale pamiętam, że byłem kochany przez moją mamę. Wiesz, mój tata, wiem, że mnie kocha, ale wiesz, że to zawsze jest to zawiedzenie i to wpłynęło na mnie obiecującą rzeczą, kiedy się spotkaliśmy, prawda? To była jedna z rzeczy, kiedy się pobraliśmy, w końcu mogłem powiedzieć Beverley: "Obiecuję ci, żebyś ci się oddała, ponieważ wcześniej starałam się powiedzieć, wiesz, obiecuję, ponieważ po prostu czułam, że nie mogę, więc to wpłynęło na mnie od mojego taty.

Jan Gerber: Tak, bo tata składał ci wiele obietnic i ich nie dotrzymywał.

James O'Keefe: Jestem bardzo ostrożny w obietnicach, bardzo ostrożny.

Beverley Knight: Obiecuję, że masz coś prawdziwego w słowie obietnica.

James O'Keefe: Do moich siostrzeńców i wszystkiego. Jeśli powiem, że obiecuję, że tam będę i wszystko może się zdarzyć. Zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby tam być. Gdybym mógł dać jakąś radę rodzicom, a nie jestem rodzicem. Powiedziałbym, żeby nie używać słowa obietnica.

Beverley Knight: Na wszelki wypadek.

James O'Keefe: Tak, ponieważ wszystko może się zdarzyć.

Beverley Knight: Utrzymuję rzeczy naprawdę binarne, ale one nie... Powiedziałeś, że tam będziesz.

James O'Keefe: Zgadza się.

Beverley Knight: Cóż, był wypadek samochodowy.

James O'Keefe: Ktoś zginął z przodu. To może być ktokolwiek.

Beverley Knight: Ale powiedziałeś, że tam będziesz.

James O'Keefe: Tak, dlatego tam jestem.

James O'Keefe: To jest to, co dzieci rozumieją.

Jan Gerber: Chodzi mi o to, że dla dzieci, rodzice są absolutnymi punktami odniesienia.

Beverley Knight: Oczywiście.

Jan Gerber: Rodzice stają po stronie prawdy, a rodzice nie mogą kłamać, a rodzice popełniają błąd, a potem ty.

James O'Keefe: Dopóki tego nie zrobię.

Beverley Knight: Wtedy, kiedy zdasz sobie sprawę.

Jan Gerber: To naprawdę mylące dla dzieci, które nie są jeszcze w wieku, w którym mogą to zrozumieć.

Beverley Knight: Jak to przetwarzamy?

Jan Gerber: Dokładnie.

James O'Keefe: Byłem bardzo zły na moją mamę, nienawidziłem mojej mamy przez pewien czas, nienawidziłem mojej siostry. Wiesz, mój bracie, przeszedłem przez różne rzeczy, wiesz, a potem, oczywiście, wiesz, mój tata umierał młodo, byłem tak zły na wszystko, że po prostu byłem zły przez cały czas. A potem, wiecie, on w pewnym sensie dostał się do naszych dwudziestek, a potem moje problemy światowe umarły, wiesz z _ Myślę, że z tym samo-torturowaniem było jak to, czego potrzebuję, aby wyjść i zrozumieć moje życie. I pojawiły się narkotyki, wiecie, oczywiście, piłam, piłam od najmłodszych lat, od trzynastego roku życia, piłam i robiłam szalone rzeczy od tego wieku wzwyż, a potem narkotyki w wieku osiemnastu lat, a potem zrobiło się naprawdę źle, wiecie, wiecie, dwadzieścia jeden godzin, szedłem na szczycie wielopoziomowego parkingu, myśląc, jaki to ma sens? Wiecie, i to jest naprawdę tak niskie, wiecie, i prawie umarłem z powodu narkotyków dwa lub trzy razy, wiecie, byłem w tym punkcie, w którym wy, wiecie, i po prostu nie dbając o to, wiecie, i to jest trudna, tak dziwna sytuacja i.

Jan Gerber: Istnieje bardzo wyraźna wskazania lub korelacje z badań, że nadużywanie substancji, uzależnienie trwa przez pokolenia. Tak więc, nikt tak naprawdę nie wie, wiesz, jest to składnik genetyczny, czy jest to wyuczone zachowanie, ale kiedy zobaczyłeś swojego ojca, doświadczyłeś swojego ojca i tego, jaki on był, co musiało na ciebie wpłynąć, a on powiedział, wiesz, z niską samooceną i tak naprawdę nie ma żadnego pozytywnego spojrzenia na życie, zwrócenie się do narkotyków do alkoholu jest również mechanizmem radzenia sobie, nie jest dobry, ale próbowałeś sobie poradzić.

James O'Keefe: Tak, inną rzeczą, którą miałem, kiedy byłem młody, było to, że zawsze mi mówiono, ponieważ byłem grubym dzieckiem. Zawsze czułem się jak porażka, wiesz, i zawsze, wiesz.

Beverley Knight: Nie miałaś żadnych nauczycieli, którzy by cię zachęcali.

James O'Keefe: Miałem dobrych nauczycieli.

Beverley Knight: Ale głównie szkoła i nauczanie nie były pozytywną siłą w twoim życiu.

James O'Keefe: Byłem tak niegrzeczny, więc byłem tak zły, że nie mogli ze mną wiele zrobić, ponieważ byłem tak zły, tak gwałtowny i tak zwaśniony.

Beverley Knight: I nikomu nie przyszło do głowy, żeby spojrzeć poza to i zrozumieć, co napędza to wyginięcie.

Jan Gerber: W pewnym sensie w błędnym kole.

James O'Keefe: Tak, nauczyciele mają 30 innych dzieci.

Beverley Knight: Tak, oczywiście.

James O'Keefe: Nie sądzę, żeby wiedzieli, a ja byłem tym, którego dzieciaki po prostu mnie wysyłają, wiesz, i to było to, a ja robiłem szalone rzeczy w szkole, wiesz, i tak, ciągle walczyłem.

Beverley Knight: Dostajesz te pieniądze.

James O'Keefe: Wiesz, musiałem ukraść szkolne pieniądze i inne rzeczy, wiesz, i wszelkiego rodzaju złe rzeczy. Wiesz, byłem tym dzieciakiem w szkole, najgorszym w roku, wiesz, po prostu nie miałem i to był brak szacunku do samego siebie, ale nie wiedziałem, że po prostu mnie to nie obchodzi. Byłem nie dbał o żadne, wiesz; Nie obchodzi mnie, to było moje, wiesz.

Jan Gerber: Więc nie zastanawiałeś się ani nie próbowałeś zrozumieć, dlaczego tak się czujesz.

James O'Keefe: Tylko gniew.

Jan Gerber: Dokładnie tak.

James O'Keefe: Zewnętrzny gniew.

Jan Gerber: Złość.

Beverley Knight: Nie miałam tego, że nie miałam nic z tego, czym byłam

James O'Keefe: Uwielbiałeś słyszeć, że jesteś genialny, a mi mówiono, że jestem śmieciem przez całe moje szkolne życie, powiedziano mi, że jestem po prostu niczym.

Beverley Knight: Dokładnie. I to jest to, co usłyszałem od mojej nauczycielki w szkole podstawowej, pani Barnard, Boże, kochaj ją, ona wciąż jest z nami. Powiedziała mojej mamie i tacie, którzy pójdą wieczorem do rodziców, że oboje pojawią się razem, ale powiedziano mi, że Beverley ma wyjątkowy głos. Jest bardzo pracowita, bla, bla, bla. Będzie robić wyjątkowe rzeczy. Byłem małym dzieckiem, myślałem, wezmę to. Wierzyłem w to, bo to zrobię. Tak mówili ludzie. Miałem to przez całą szkołę. Wierzyłem więc, że zrobię coś wyjątkowego i wiedziałem, że ma to związek z moim głosem. Wiesz, ale to, co zrobił, uczyniło mnie, sprawiło, że stałem się najlepszym uczniem. Stałem się więc tym książkowym dzieciakiem, który zawsze czyta i studiuje. Miałem okulary, aby do tego pasować. Wyglądałem jak student-geek, to byłem ja.

James O'Keefe: Jest też duża presja, wywierająca całą presję na dziecko. Tak więc, nawet jeśli można powiedzieć wszystko, że mylili się, mówiąc to do mnie, czy mylili się, mówiąc to Beverley, ponieważ istnieje duża presja, aby wywierać na dziecko mentalnie, ponieważ jeśli jej się to nie uda.

Beverley Knight: Gdybym nie odniosła sukcesu lub nie poniosła porażki na studiach.

James O'Keefe: Dokładnie.

Beverley Knight: Nie byłabym bardzo; nie wyszłoby mi to zbyt dobrze. Oczekiwano, że dobrze sobie poradzę w szkole.

Jan Gerber: Na szczęście.

Beverley Knight: Na szczęście tak.

James O'Keefe: Ale jeśli wywrzesz presję na 10 dzieciach, ile z nich będzie.

James O'Keefe: Tak, podczas gdy ja odmawiam odrabiania lekcji, nie chciałem tego robić. A ja na to, że to nie miało dla mnie sensu. Nic z tego. Myślałem, ale myślę, że czasami równie trudno jest wywierać presję na dziecko. Więc nie wiem, gdzie jest ta równowaga.

Jan Gerber: I to generalnie mam na myśli, że z wychowywaniem dzieci, to jest również ze zdrowiem psychicznym, ogólnie rzecz biorąc, nie ma jednego rozmiaru dla wszystkich.

Jan Gerber from Paracelsus Recovery speaking about resilience

Każdy jest inny. Różna odporność wyjściowa

James O'Keefe: Dokładnie.

Jan Gerber: Każdy jest inny. Różna podstawowa odporność, a także radzenie sobie z różnymi rzeczami w życiu, i będzie to interesujący eksperyment myślowy, wiesz, odwróć swoje role, jeśli dorastałeś w środowisku takim jak James i odwrotnie.

Beverley Knight: Dokładnie.

Jan Gerber: Kto wie, co by się stało.

Beverley Knight: Kto wie.

James O'Keefe: Nigdy nie chciałbym umieścić tego na Beverley.

Beverley Knight: Wyobraź sobie, że zawsze kłócę się z twoją mamą, o nie.

James O'Keefe: Nie. Kiedy jesteś młody.

Beverley Knight: Kiedy byłam młoda, o tak. Nigdy nie przestałem się kłócić. Zawsze się kłóciłem. Głosiłem ewangelię Bev, ponieważ zawsze miałem rację.

James O'Keefe: Tak. Używam.

Beverley Knight: O mój Boże.

James O'Keefe: A więc o to chodzi. Zabawne jest to, że czasami się śmialiśmy, kiedy patrzyliśmy na dwudziestojednoletnią, powiedzmy, wybierzmy, wiecie, dwudziestojednoletnią Beverley i dwudziestojednoletniego Jamesa, albo dwudziestojednoletnią Beverley.

Beverley Knight: Pierwszy album, kończąc pisanie pierwszego albumu, jednocześnie pisząc moją dysertację.

Spotkanie kogoś takiego jak Beverley, który nic nie zrobił, było dla mnie jak absolutny powiew świeżego powietrza, ponieważ widziałem mojego Boga, wiesz o tym.

James O'Keefe: Handlowałem narkotykami, brałem ogromne ilości narkotyków i w zasadzie walczyłem, byłem idiotą i wychodziłem siedem nocy w tygodniu.

Beverley Knight: To było dużo, ale jest tak wiele rzeczy, które oczywiście znamy, ale było tak wiele rzeczy, które nas łączyły, wiesz, które były całkowicie wspólne. Ojcowie, którzy byli podstępni w głupich rzeczach. Oglądaliśmy te same programy dla dzieci, wiesz, oboje kochaliśmy samochody i takie tam, i po prostu głupie rzeczy, które miałybyśmy wspólne, że chociaż nasze życie wydaje się tak różne, było wiele podobieństw. I myślę, że to może również dać ci pocieszenie, ponieważ możesz zobaczyć, że czyjeś życie było tak uprzywilejowane, tak dalekie i tak odległe od twojego własnego, a jednak wciąż istnieją paralele z tym życiem, które możesz narysować, ponieważ na powierzchni nasze życie nie ma nic poza miłością do siebie nawzajem.

James O'Keefe: Uwielbiam to.

Beverley Knight: Są rzeczy, przez które przeszliśmy, które były takie same.

James O'Keefe: Ale podoba mi się to, że jak wiesz, niektórzy ludzie mówią o tym, że kiedy jesteś z kimś takim jak Beverley, nie pije ani nie pali, a ona nigdy tego nie robiła, a ja to zrobiłem, wiesz o tym wszystkim. Tak to jest, ale nigdy nie chcę, żeby Beverley to zrobiła. Nigdy nie chcę, żeby tego wszystkiego doświadczyła, bo to nie czyni cię lepszym. Wiesz, to nie jest tak, że o tak, zrób to, a nie uczyniłeś cię lepszym, nie poprawi twojego życia. I nie wiesz, dokąd możesz pójść. Mój problem z piciem narkotyków, papierosów, tego wszystkiego nie wiesz, dopóki tego nie zrobisz, jaki będzie twój problem, jest bardzo ważnym faktem i czuję, że nie mówię, że wiesz, to fakt, ale jak się z tym czuję. Nie wiesz, dopóki nie weźmiesz tego pierwszego kawałka, jak to wpłynie na ciebie. Niektórzy ludzie mogą to zrobić, a potem rekreacyjnie niektórzy ludzie tacy jak ja byli maniakami i nie byliby ostatnimi, których znasz. A spotkanie kogoś takiego jak Beverley, który nic nie zrobił, było dla mnie jak absolutny powiew świeżego powietrza, ponieważ widziałem mojego Boga, wiesz o tym.

Jan Gerber: Ponieważ jest to niezwykłe i większość ludzi uczciwie podzieliłaby się swoimi doświadczeniami w życiu.

James O'Keefe: To było również inspirujące dla mnie i naprawdę sprawiło, że spojrzałem na siebie i pomyślałem, wiesz co, i to mnie inspiruje, a ona nadal jest lepszą istotą ludzką, wiesz, bardziej troskliwą i po prostu, wiesz, myśleć lepiej o ludziach i nie osądzać wszystkich tych rzeczy.  Wiesz.

Beverley Knight: Ale potem patrzę, ponieważ nie przeszedłem przez nic z tego, w czym zostałem wychowany. To nie było super surowe. Ale wiesz, miałem granice, ale zostały one określone przez chrześcijaństwo. Moi rodzice byli chrześcijanami i tak zostaliśmy wychowani i to nie był powód, dla którego nie paliłem ani nie piłem, ponieważ wszyscy w mojej rodzinie będą pić, ale prawie nic, ale po prostu nienawidziłem alkoholu. Nie podobało mi się, jak ludzie byli wokół niego i na pewno nie zamierzałem palić. Nie zrobiłbym niczego, co mogłoby uszkodzić mój głos. Ale tak samo, kiedy patrzę na życie Jamesa i widzę, przez co przeszedł, ale wciąż miał dość determinacji, aby wyciągnąć się z Majów, aby coś zrobić, ponieważ miałeś dość. Miałeś chwile jasności, aby wiedzieć, że albo odszukałem siebie, albo ucieknę od tej narkotycznej sceny, albo umrę lub będę w więzieniu.

Jan Gerber: I był taki moment w latach dwudziestych, James, kiedy odwracasz sytuację? Jak wyglądał dla ciebie ten proces, czy był to moment jasności? Czy obudziłeś się pewnego ranka po objadaniu się, decydując, że tak dalej być nie może? Jak znalazłeś siłę? Co wtedy przyszło ci do głowy?

James O'Keefe: Trudno powiedzieć, co dokładnie było katalizatorem. I rozmawialiśmy wcześniej i trudno mi powiedzieć, co działa, a co nie działa, ponieważ oczywiście, jak powiedzieliśmy, wszyscy jesteśmy zupełnie inni, ale myślę, że ważną rzeczą jest oddzielenie się od sytuacji i udało mi się znaleźć pracę w Londynie i wrócić do tego, o czym rozmawialiśmy :  Prawo przyciągania, w którym zawsze mówiłem, że kiedy byłem młody jako zarozumiały jak piętnastolatek, wrócę do Londynu przed ukończeniem dwudziestu pięciu lat i bla, bla, bla, ponieważ, wiesz, byłem zarozumiały, ponieważ byłem tak niepewny. Więc wiesz, próbowałem to zamaskować. I udało mi się blogować tę pracę, ale miałem siedem tysięcy funtów długu narkotykowego u handlarzy narkotyków, którzy chcieli mnie skrzywdzić, którzy chcieli skrzywdzić moją ówczesną dziewczynę, ich rodzinę, zamierzali zrobić coś złego w domu, więc musiałem po prostu uciec. Wróciłabym pełna ubrań i przeprowadziłabym się do Londynu, a to było dziewiętnaście lat temu i był to bardzo powolny proces. Wiesz, byłem bardzo niezdrowy. Wiesz, paliłem, piłem, brałem narkotyki, bzdury, wiesz, wszystko zwykle. I właśnie dołączyłem do siłowni, w której pracowałem. To był powolny proces. A potem, jak poszedłem, na szczęście jestem w stu procentach osobą. I to właśnie pozwoliło mi przez to przejść, ponieważ skupiłem się na czymś innym. A potem, z tym skupieniem, odszedł od innych rzeczy. A więc i wtedy.

Jan Gerber: Skupiliśmy się na ćwiczeniach.

James O'Keefe: Z ćwiczeniami, a potem z chęcią zostania samokształceniem, ponieważ nie byłem wykształcony, kiedy jeszcze nie byłem, ale próbowałem _ zacząłem czytać więcej i zacząłem próbować czytać książki o samopomocy i próbować kształcić się i dążyć do lepszych rzeczy, wiesz, spróbować kupić jakąś nieruchomość i te małe stopniowe kroki, które robiłem. Wiesz, teoretycznie nadal nie miałem nikogo, kto by mi pomógł, ponieważ nie wiedziałem, moja mama po prostu robiła swoje, oczywiście nadal mamy kontakt, ale przez wiele lat nie mieliśmy. I wiecie, po prostu pracowałem, wszystko, co miałem, to ciężka praca i po prostu to zrobiłem i to mnie poprowadziło, wiesz, nie ma magicznej rzeczy, którą mogę pomyśleć, że... był, ale myślę, że po prostu nie chciałem już być w takiej sytuacji.

Beverley Knight: Cóż, myślę, że w chwili, gdy wiedziałeś, że zejdziesz do drutu, wiesz, albo teraz odejdę, albo nigdy nie wyjdę, ponieważ będę w więzieniu albo.

James O'Keefe: Pamiętam, bo wiem, że w wieku dwudziestu dwóch lat i tak prawie poszedłem do więzienia. I myślę, że z kilkoma innymi rzeczami, które się zdarzają i złymi rzeczami, to było bardzo toksyczne środowisko. Więc wiesz, ale myślę, że musisz spojrzeć na siebie później, ale to jest trudne, gdy jesteś młody, ponieważ przyjaciele i to jest twoja grupa i to jest to, co twój umysł wie, to wszystko, co wie i wiesz, a ja jestem tak przyzwyczajony do kłopotów i robienia głupich rzeczy, a wiesz, jeżdżąc z tysiącami pigułek w samochodzie, to szalone rzeczy,  Wiesz, w ogóle się o nic nie troszczyłem i wiesz, ale pozytywną stroną było to, że myślę, że pochodzi od mojej mamy. Myślę, że to był głos mojej mamy zawsze w mojej głowie, myślę, że jeśli tego nie masz, wiesz, że prawdopodobnie są tam teraz dzieci lub które nie mają przynajmniej jednej osoby, która im coś dała i chociaż nie rozmawiałem z moją mamą, ten głos wciąż tam był, tak dobry, wiesz, że dobry i zły. Moja mama tam była, wiesz, i to była moja mama. I to jest ważne, wiecie.

Beverley Knight: Twój tata też był.

James O'Keefe: Cóż, był.

Beverley Knight: Był, kiedy wiedział, ponieważ robił swoje, kiedy pracował jako stolarz, wykonywał naprawdę dobrą robotę.

James O'Keefe: Wykonał świetną robotę, ale bardziej podobał mu się pub. Zwykł mawiać, że najlepszą pracę wykonuje się w pubie, jestem pewien, że dla ludzi tam jest, to nieprawda.

Beverley Knight: Jego praca była świetna.

James O'Keefe: To była niesamowita podróż.

Beverley Knight: I myślę, że masz to samo, jeśli masz zamiar coś zrobić, zrobisz to i upewnisz się, że jest to cholernie dobre.

James O'Keefe: Zdecydowanie.

Beverley Knight: I szczegóły.

Beverley Knight: Więc odziedziczyłaś to po swoim tacie.

James O'Keefe: I moja mama.

Beverley Knight: Wiesz i jesteś jak o Boże i twoja mama, twoja mama jest zdecydowanie mamą szczegółów.

Beverley Knight: Tak, to zabawne, ponieważ słuchasz tego i myślisz, że życie Beverley było w porządku, kilka problemów z twoim tatą, ale tam, gdzie to poszło trochę dziwnie dla mnie, wybrałem, kiedy mówię okropne związki, ale wpadłem w śmieci.

James O'Keefe: To było mniej więcej w tym samym czasie, kiedy miałeś dwadzieścia kilka lat.

Beverley Knight: Wczesne lata dwudzieste, wiesz; Nie robiłem tego wszystkiego przez całą szkołę, ponieważ skupiłem się tak, jak powiedziałem, że to było na koncercie.

Beverley Knight: Chłopcy nie byli... Nie byłem naprawdę.. Zainteresowała mnie ta książka.

James O'Keefe: Ja z drugiej strony, to nieprawda.

Beverley Knight: Tak, dokładnie. Ale wiesz, moim pierwszym poważnym związkiem był mężczyzna, który był znacznie starszy ode mnie, a w wieku siedemnastu lat to wielka sprawa. Który był czarujący i manipulacyjny i potrafił być bardzo agresywny. Raz spróbował być ze mną fizycznie i nigdy więcej, ponieważ miałem wystarczająco dużo charakteru, aby walczyć, zobaczyłem, co to jest, i pomyślałem, że to musi się skończyć.

James O'Keefe: Dlatego z nią nie zadzieram

Beverley Knight: A następna rzecz, następny związek był gorszy niż to, że dosłownie wyszedłem z patelni w ogień, wybrałem kogoś, kto był tak zaborczy. I tak zazdrosny, myślę, że fakt, że byłem popularną osobą i mogłem łatwo dogadać się z ludźmi, a on po prostu nie był takim człowiekiem, ponieważ miał własne problemy ze swoimi.

James O'Keefe: Ile to znowu miało lat?

Beverley Knight: Kiedy wskoczyłem z patelni do ognia, byłem na uniwersytecie.

James O'Keefe: Zgadza się.

Beverley Knight: To było podczas.

James O'Keefe: Ile miał wtedy lat

Beverley Knight: Jest tylko dwa lata starszy ode mnie.

James O'Keefe: Myślę, że zapominamy o tym, że kiedy chłopcy w tym wieku wciąż są chłopcami, niezależnie od tego, co się zmienia.

Beverley Knight: O tak, oczywiście, kiedy myślę teraz, że był nieruchomy, nie miał pojęcia.

James O'Keefe: Ta zaborczość jest po prostu niepewnością. I że wiecie, i to byłaby jedna z rzeczy, które chciałbym robić w przyszłości, to pracować z młodszymi mężczyznami, dziećmi, młodymi, wiecie.

Beverley Knight: niepewni siebie mężczyźni.

James O'Keefe: Tak.

Beverley Knight: To trudne.

James O'Keefe: Ale wszyscy jesteśmy w tym wieku. Więc kiedy jest kobieta, chcemy ją kontrolować, ponieważ jesteśmy niepewni, i wszyscy to robimy, myślę, że większość mężczyzn to robi, wiecie, większość chłopców to robi. A to sprawia, że kobieta lub dziewczyna czasami stają się niepewni.

Beverley Knight: Cóż, zamierzałam powiedzieć, że w tym związku przydarzyło mi się coś zupełnie wyjątkowego, co zdarzyło się tylko raz od tamtego czasu i to było w porządku. Zamiast patrzeć na tego faceta, myślę sobie: och, masz problemy z konfiguracją rodziny, dlatego jesteś taki, jaki jesteś. Dostosowałem się do jego zachowania, próbując je uspokoić. Więc, och, będę w domu o ósmej, skręciłbym kark, żeby być w domu z miejsca, w którym byłem o ósmej, a to jest w moich latach uni, więc wiesz, że jesteś na uni, jesteś poza domem ze swoimi kumplami, może uczyłeś się późno z przyjaciółmi, czy nie, albo wyszedłeś na posiłek, czy cokolwiek bym był, robię wszystko, aby być w domu o ósmej i stało się to patologiczne. Muszę być w domu o ósmej, bo jeśli będę o piątej po ósmej, będzie problem. I zostanę oskarżony o to, że jestem tu tam i wszędzie z ludźmi, z którymi nie byłem, więc mój charakter zaczął się zmieniać, zacząłem się wycofywać i zacząłem być tym, co ludzie mówili, a nie kiedy tam byłem, ale ludzie opisują mnie bardziej tak, jakbyś stał się myszą, byłeś jak mysz. Ja, który zawsze byłem pewny siebie i zawsze, wiesz tak otwarcie z moimi poglądami i wiesz i szczęśliwy idź szczęściarzem, stałem się tą myszą i zajęło mi podpisanie kontraktu płytowego, który miał miejsce w moim ostatnim roku uni, kiedy zostałem zauważony śpiewając w klubie w domu, bardzo krótka historia została zauważona, zanim poszedłem do ciebie, potrzebujesz śpiewania w klubie. Zaproponowano mi umowę. Odrzuciłem możliwość podpisania kontraktu, ponieważ powiedziałem, że wiem, że jestem dobry, przedwczesny. Wiedziałem, że jestem dobry. A jeśli myślałeś, że jestem tak dobry, jak twierdzisz, mówisz, to czekasz, aż skończę studia.

James O'Keefe: I tak się stało.

Beverley Knight: I czekali. O Boże. Cóż, czekali do mojego ostatniego roku i

James O'Keefe: Zapominasz o tym, jak zmagałeś się z własnymi obrazami.

Beverley: To było moje koło ratunkowe. A ja odszedłem i zostawiłem go.

Beverley Knight: O tak, oh, nie, zajmę się tym. To się tak naprawdę zamanifestowało dopiero trochę później, jak źle, ale tak, z tym facetem, rzeczą, która mnie od niego odciągnęła, był mój pierwszy singiel, który napisałem i został wydany, gdy byłem na ostatnim roku uni wystartował jak rakieta w klubach, wiesz, w specjalistycznych klubach,  underground, co oznaczało, że potrzebowali albumu, co oznaczało, że musiałem go napisać, co oznaczało, że musiałem się spieszyć, skończyć studia, zdać egzaminy, dostać się do Londynu i zacząć pisać. Został mu jeszcze rok, bo przygotowywał się na nauczyciela. W chwili, gdy tylko mogłem, wróciłem do Londynu.

Jan Gerber: Dostałeś przez to koło ratunkowe.

Beverley Knight: Tak, to była moja deska ratunku. A ja odszedłem i zostawiłem go.

James O'Keefe: Kolejną rzeczą w mojej sytuacji jest to, że czasami się od niej odsuwasz.

Beverley Knight: I kiedyś musisz usunąć się fizycznie.

Jan Gerber: To jedyny sposób, aby to zrobić. Kiedy jesteś w takim związku, a wiesz, sposób, w jaki opisujesz tych partnerów bardzo uroczy i manipulacyjny na początku, zostałeś przyjęty.

Beverley Knight: Całkowicie.

Jan Gerber: A potem, z czasem, bardzo subtelnie, zaczęła się jakaś postać.

James O'Keefe: W ten sposób dotarłeś do mnie, kochanie.

Jan Gerber: Ale naprawdę trudno to wskazać. Staje się to więc trochę nową normalnością. A kiedy pojawiają się problemy w związku, wątpisz w siebie, kwestionujesz siebie, kwestionujesz własną rzeczywistość.

Beverley Knight: Dokładnie tak się stało. Wątpiłem w siebie i zarządzałem własnym zachowaniem dla spokoju ducha, który był niespokojny.

Jan Gerber: Często widzisz to na przykład w związkach, w których partnerzy są narcyzami.  Beverley Knight: Tak.

Jan Gerber: I naprawdę trudno jest się z tego wydostać, ponieważ w pewnym sensie nadal kochasz tę osobę, starasz się cię przyjąć, zawsze niespokojny, ponieważ nie wiesz, jak zareaguje, jeśli zrobisz to tak.

Beverley Knight: Oczywiście.

Jan Gerber: Wiesz, niektórzy ludzie w pewnym momencie zdają sobie sprawę, że muszę zostawić innych, którzy nie przetrwają takich związków.

Beverley Knight: Dokładnie.

James O'Keefe: To także możliwość pójścia gdzieś.

Beverley Knight: Gdzie indziej idziesz. No właśnie, a to dlaczego?

Miałem dokąd pójść, miałem wszystko.

James O'Keefe: Ale dlatego te kobiety pokazują się w niektórych przypadkach.

Beverley Knight: Dokładnie.

James O'Keefe: Wiesz.

Beverley Knight: Właśnie dlatego miałam przyszłość, miałam życie i miałam to coś z tyłu głowy. Nie bierzesz pod uwagę dłuższej perspektywy, ponieważ takie zachowanie nie zadziała. Kiedy koncertuję w świecie, ponieważ byłem już daleko, jeśli o mnie chodzi. Zaplanowałem to wszystko i to miało być moje życie na końcu. Wiedziałem więc, że jeśli ucieknę, zobaczę, że droga będzie dla mnie znacznie jaśniejsza i zrobiłem to.

James O'Keefe: Tak, to właśnie tam mam ogromny szacunek dla mojej mamy, wiesz, że pracuje z moim tatą.

Beverley Knight: Twoja mama zrobiła to samo

James O'Keefe: Troje dzieci nie pomaga. Wyprowadziła się i musiała założyć nowy dom, absolutny szczur cały, a ona po prostu ciężko pracowała i szczepiła. I nie mieliśmy nic i żadnego jedzenia, zbieraniny sprzedaży, wiesz, ubrania i to, że wiesz, że te rzeczy utknęły ze mną teraz, prawda?

Beverley Knight: Cóż, nadal wiesz, że nie przejdziesz przez sprzedaż, kiedy zobaczysz, że to przez szyny.

James O'Keefe: Nie mogę przejść przez sprzedaż mentalnie, nie mogę.

Beverley Knight: Bo to sprowadza cię z powrotem do.

James O'Keefe: W kuchni musiałem zrobić dwie lodówki i mieć tam różne rzeczy, ponieważ kiedy byliśmy młodzi, wchodziłem do lodówki, nic tam nie było i nadal utknęło we mnie. To dziwne. Tak.

Beverley Knight: I nigdy tego nie miałam, tak szczęśliwie.

James O'Keefe: To już droga. Ale tak, całe to podnoszenie się, wyciąganie się z czegoś, wiesz, Beverley to zrobiła. Zrobiłem to. Moja mama to zrobiła. Ludzie nie mogli tego zrobić.

Beverley Knight: Moja mama i tata to zrobili, musieli zabrać się z Jamajki, ponieważ Jamajka nie zamierzała w tym czasie dać im życia, którego żadne z nich chciało. A rząd brytyjski mówił: "Proszę, przyjedźcie do Wielkiej Brytanii, aby pomóc w odbudowie ojczyzny". Ale oczywiście obaj podjęli ważne decyzje w bardzo młodym wieku, aby zostawić wszystko, co wiedzieli, aby przyjechać do Wielkiej Brytanii i spróbować. Rezultatem tego jest to, że siedzę tutaj, wiecie, jestem wdzięczny, ale to jest to, okej, to jest to. Czas kryzysu, muszę pozostać w tej sytuacji. A życie nigdy nie będzie lepsze, nigdy się nie poprawi, albo muszę odejść, muszę odejść. Na szczęście miałem do czego pójść. I wiedziałem, co to jest.

James O'Keefe: To bardzo przerażające.

Beverley Knight: To po prostu przerażające.

James O'Keefe: Wiesz, dla wszystkich jest nawet trudno odejść z pracy lub odejść, wiesz, dla nieznanego, zawsze niewiadomych gorszych niż myślisz, że jest. I jeśli chodzi o to, że mogę powiedzieć, że to jeden wniosek, ponieważ wciąż jestem tym, co robię w dzisiejszych czasach, Beverley robi świetne rzeczy. A ona wciąż robi rzeczy, których wcześniej nie robiła, i wiecie, niesamowite rzeczy i stawia sobie nowe rzeczy. I to jest przerażające dla Beverley, a ja robię to samo, gdy robię biznes i próbuję zacząć nowe rzeczy. I to jest przerażające, w wieku czterdziestu trzech lat, wiecie, próbować tego ponownie. I to jest szalone, wiecie.

Beverley Knight: Ja wierzyłam w to, a ty wierzyłeś, że to się uda, ale nie widziałeś, jaki był plan. Nie było ustalonego planu ani ustalonej podróży.

Jan Gerber: Niepewność.

Beverley Knight: To niepewność i początkowo kontynuowanie kontraktu nagraniowego i wszystkiego, co pierwsze nie wyszło tak, jak chciałam, ponieważ miałam twórcze różnice z wytwórnią. A potem w końcu opuścił wytwórnię. Ale z prawnego punktu widzenia była to długotrwała sytuacja i musiałem zacząć wszystko od nowa. I były chwile, kiedy moja rodzina była jak Beverley, zapomnieć po prostu wrócić do domu. Wróć do domu, zawsze masz dom.

James O'Keefe: Rozmawiamy o zmarłym szwagrze i szwagierce, chcieliśmy, żeby przyszła, powiedziała, że nie, zostaję tutaj.

Beverley Knight: Chcieli, żebym wróciła do domu i po prostu o tym zapomniała. Czuję się tak, jakbym tego nie robił. Zostaję tutaj. Muszę to wytrzymać.

Jan Gerber: Chcą, żebyś wrócił do domu, bo się o ciebie martwili.

Beverley Knight: Martwią się o mnie i chorują.

James O'Keefe: Byli zmartwieni i zmęczeni, wiesz, że miała dość, wiesz; to było dosłownie zacząć od nowa.

Beverley Knight: Musiałam zacząć od wszystkiego

James O'Keefe: Życie w czyimś domu, które po prostu stawiało ją w trudnych czasach, a ona po prostu wytrzymała to siłą umysłu.

Beverley speaking on family and life: that was music and inside of me that still small voice said but that’s your destiny.

To była muzyka i we mnie ten cichy głos powiedział, ale takie jest twoje przeznaczenie.

Beverley Knight: I wiesz, moja mama i tata chcieli, żebym wrócił do domu, moja rodzina. Ale nie chciałem wracać do domu, ponieważ powrót do domu oznaczał, że poniosłem porażkę, nie osiągnąłem tego, co zamierzałem. I to była muzyka i we mnie ten cichy głos powiedział, ale takie jest twoje przeznaczenie. To jest to, co powinieneś zrobić. Nie możesz wrócić do domu, zrzucisz przeznaczenie z kursu.

James O'Keefe: Pytanie do ciebie, którego prawdopodobnie bym nie zadał.

Beverley Knight: Idź dalej.

James O'Keefe: Ale czy jest ktoś, kogo chciałeś udowodnić, że niezależnie od siebie naprawdę to zrobiłeś? Ponieważ ja, są ludzie, o których myślę o moim życiu, moja mama lub myślę, że chcę udowodnić, że mogę to zrobić, wiesz, że tak naprawdę tego nie miałeś, prawda?

Beverley Knight: Wiesz, że nie, nie zrobiłam tego, ponieważ wszyscy wokół mnie wiedzieli, że jestem w stanie odnieść sukces w mojej karierze, wszyscy i nikt nie wątpił, że to zrobię. Ale jedyną rzeczą dla mnie było to, że wiedziałem, że potrzebuję, wiedziałem, że mam przed sobą całą drogę, wiedziałem, że będą przeszkody z powodu mojej płci z powodu mojej rasy, ponieważ byłem Brytyjczykiem, a nie Amerykaninem, tworząc muzykę, która ostatecznie zaczęła swoje korzenie w Ameryce. Wiedziałem, że mam przeszkody i po prostu chciałem iść dalej.

James O'Keefe: Myślę, że jest to również droga imigracyjna, ponieważ mój tata jest Irlandczykiem, więc jestem również częścią imigrantów i łóżka imigrantów, wiesz, rodzina, więc myślę, że istnieje pewna etyka pracy.

Beverley Knight: Jest w tym pewna psychologia.

James O'Keefe: Jest.

Jan Gerber: Nadchodzi odporność.

James O'Keefe: Istnieje potrzeba dążenia i, i myślę, że całość, o której mówiliśmy wcześniej, w życiu, w młodym wieku, jest bardzo trudna do myślenia, wiesz, podróż jest ważną rzeczą, ale tak naprawdę jest i, ale musisz mieć ten cel, ale musisz też żyć w tej chwili. Więc masz te wszystkie przeciwstawne poglądy i opinie, i rzeczy, o których musisz myśleć, kiedy jesteś młody, bardzo trudno jest uzyskać wystarczająco dużo, aby odejść, albo pomyślę o przyszłości i postawię sobie moje cele tak wysoko, ale po prostu wrócę do teraz. To bardzo trudne.

Jan Gerber: Zawsze mówiło się, że dynamika między podróżą a tym, dokąd chcieliśmy nas zaprowadzić, wspomniałeś, wiesz, o muzyce jako swoim przeznaczeniu i czułeś to od najmłodszych lat.

Beverley Knight: Oczywiście.

Jan Gerber: Muzyka jest twoim przeznaczeniem, ale jak daleko była dla ciebie muzyka, narzędziem, ujściem lub mechanizmem, który rzeczywiście cię przeprowadzi, wiesz, tę podróż z jej walką, z których rozmawialiśmy, była dla ciebie źródłem siły, którą możesz okiełznać.

Beverley Knight: Muzyka zawsze była katharsis, zawsze była tam, gdzie chodziłam do pracy. To wszystko. Jeśli muszę to uporządkować, jest piosenka, którą albo napiszę dla mnie, albo ktoś genialny napisał ją dla mnie, a ja ją zaśpiewam. Wezmę ich słowa i przełożę je na mój głos, zaśpiewam i to w jakiś sposób pomoże mi zrozumieć różne rzeczy.

James O'Keefe: Słowa zawsze wiele dla ciebie znaczyły.

Beverley Knight: Słowa są bardzo ważne. Melody zawsze tam była, ponieważ zawsze tak było, śpiewałem, zanim zacząłem mówić. Wszyscy mówią mi, że moja mama, nauczyciele w szkole zabaw, wszyscy mówią, że Beverley śpiewała, zanim zaczęła mówić. Ale potem moc tekstu wzięła górę. Po raz pierwszy zobaczyłem siłę tekstu, myślę, że poprzez moje religijne wychowanie, ponieważ ludzie zawsze czytali teksty hymnów i pieśni. Słucham tego i to jest bardzo ważne, wiecie, i to jest przesłanie, które Bóg chce wam przekazać i umieścić to wszystko.

Beverley Knight: Wiesz, odkładając na bok wszystkie boskie rzeczy, moc słowa i przesłania, połączysz to z melodią, i nagle masz coś, co może sięgać daleko poza to, co możemy łatwo wyjaśnić, więc muzyka była moim ulubieńcem, kiedy byłem szczęśliwy, to była muzyka, kiedy byłem smutny,  to była muzyka, wszystko i to nie była tylko muzyka do słuchania, to było to, co śpiewałem. Zacząłem pisać, gdy miałem około trzynastu lat. W chwili, gdy mogłem naprawdę wydobyć trochę sensu z fortepianu. Potem zacząłem pisać piosenki, śmieciowe piosenki, ale to był mój sposób na próbę. To było moje katharsis, wiesz, tam poszedłem wszystko wypracować i tak dalej.

James O'Keefe: Tak różny od mojego.

Beverley Knight: Tak, przejdźcie do innych rzeczy, zawsze zwracałam się ku muzyce. I znowu, mam szczęście, że miałem ten dar, który, wiecie, wylądował na moich kolanach przy narodzinach muzyki, bo gdyby nie było muzyki, do czego innego bym się zwrócił? Zawsze tam był i był tak natychmiastowy. Wszystko, co musiałem zrobić, to otworzyć usta i po prostu śpiewać. I zdałem sobie sprawę, jakie miałem szczęście, że miałem i mam to mieć. Ale ważne było dla mnie to, że mogłem dzielić się tym z innymi ludźmi, że pisząc moje piosenki, mogłem, kiedy pracuję nad czymś dla siebie, może mam sens dla kogoś innego. Taką miałem nadzieję.

James O'Keefe: Mam na myśli listy, które Beverley dostaje i życzenia, i miłość, którą dostaje i wiesz, wpływa na mnie, ponieważ widzę to i jestem bardzo dumny, że moja żona robi to dla ludzi.

Beverley Knight: Nie zawsze zdajesz sobie z tego sprawę, myślisz kiedyś.

James O'Keefe: Szczerze mówiąc, wszystkie te małe rzeczy uczyniły mnie lepszym człowiekiem i robię się przez to naprawdę ciepły, kiedy czytam czyjś list, wiesz, list, który dostaje Beverley lub znasz kartkę i jest piękna.

Beverley Knight: Wszystkie te tweety.

James O'Keefe: I to jest miła rzecz, wiesz.

Beverley Knight: To zabawne, ponieważ zawsze czułam złe wybory w związkach. Zacząłem to robić, kiedy po raz pierwszy przyjechałem do Londynu i wiesz, to było z moją umową i wszystkim, a moja druga umowa jest i rzeczy naprawdę zaczęły się komercyjnie rozwijać, wiesz, do głównego nurtu. Wtedy naprawdę zacząłem czuć się jak kwadratowy kołek w okrągłym otworze. Więc nie myślałem, że nie wyglądam jak gwiazda pop. Nie mówiłem jak gwiazda pop, było tak wiele uprzedzeń i stereotypów, które się do tego przyczyniły. Nie byłem Amerykaninem.

James O'Keefe: Patrząc wstecz, czy uważasz, że oczywiście bycie w oczach opinii publicznej sprawiło, że to dwieście razy wzrosło? Więc to było twoje...

Beverley Knight: Tak.

James O'Keefe: Zgadza się.

Beverley Knight: Kiedy byłem.

James O'Keefe: Ludzie nie zdają sobie sprawy, że przechodzimy przez te niepewności, kiedy jesteśmy młodzi, są wystarczająco duże, ale kiedy zostajesz wepchnięty w oczy opinii publicznej, ludzie patrzą na ciebie jak na ciebie.

Beverley Knight: Patrzą na ciebie. Badają cię od stóp do głów.

James O'Keefe: A twoja wytwórnia płytowa mówi ci różne rzeczy i wiesz, zrób to lub tamto, albo musisz być bardziej seksowny i to była jedna z rzeczy, które szanowałem w Beverley, kiedy ją poznałem, że nie poddała się żadnemu z tego, że była swoją własną kobietą, dobrą lub złą, szkodliwą lub nie dla jej kariery. Była tym, kim jest.

Beverley Knight: To było szkodliwe.

James O'Keefe: Tak, to było szkodliwe, że nie brała narkotyków. Że nie chodziła na imprezy, że nie wychodziła, no wiesz, uprawiając seks ze wszystkimi, których znasz i chcąc robić te wszystkie skąpe stroje i obnosić się z tym.

Jan Gerber: To pozostanie wiernym sobie.

James O'Keefe: Cóż, to takie trudne.

Beverley Knight: Tak trudno było być tym kwadratowym kołkiem w okrągłej.

James O'Keefe: Więc przetwarzasz to w piosence z tymi samymi mężczyznami, prawda?

Beverley Knight: Dlatego napisałam tę piosenkę.

James O'Keefe: Jest potężny.

Beverley Knight: Napisałam tę piosenkę, bo tylko to mogłam zrobić. Byłem częścią tej branży, do której po prostu nie czułem, że łatwo mi się wpasować. Nie było wątpliwości co do zdolności muzycznych, nigdy w to nie wątpiłem i nigdy nie wątpiłem, ale nie było plemienia, do którego bym pasował. I nadal nie ma plemienia, do którego pasuję, ale.

Jan Gerber: Czy czułem się dość samotny?

Beverley Knight: To było samotne, to było.

James O'Keefe: Czułem to na różne sposoby w dzieciństwie i to jest jedna z rzeczy, o których mówimy o synergii w naszym życiu. Pytamy, dlaczego tam nie pasowałem, nie czułem się wystarczająco dobrze lub wystarczająco dobrze, czy wiecie, i to wyszło na różne sposoby, wiecie, dla siebie nawzajem, to interesująca rzecz.

Beverley Knight: To prawda.

Jan Gerber: Mówimy o życiu w centrum uwagi. To wielu ludzi: piosenkarze, aktorzy, a nawet politycy, ludzie, którzy byli w centrum uwagi publicznej, zawsze czuli te osądy, ponieważ, wiesz, nie wszyscy cię pokochają. Tak po prostu jest. A to tworzy dużą presję i presję zewnętrzną, a wielu ludzi w centrum uwagi zinternalizuje to i wiecie, może to podsycać ich własną niepewność. Tak więc, znowu, jeśli mówisz o badaniach, statystykach i tym podobnych rzeczach, a ktoś, kto żyje w świetle reflektorów, tak jak ty, jest statystycznie znacznie bardziej narażony na problemy ze zdrowiem psychicznym związane z narkotykami i alkoholem, często również leki na receptę.

Beverley Knight: Nie jestem zaskoczona.

Jan Gerber: Po prostu wiesz, że po koncercie trzeba przyjść na dół, aby poradzić sobie z nieprzychylną prasą, nawet jeśli jest to tabloid, który wymyśla coś z kontekstu.

Beverley Knight: Byliśmy tam.

Jan Gerber: Doświadczasz tego. Jak to wpływa na ciebie emocjonalnie? Ponieważ ustaliliśmy, że trzymasz się z dala od substancji zmieniających nastrój. Masz silną, wiesz, odporność, czuję, że po prostu siedząc obok ciebie, czuję tę moc, ale to musi mieć na ciebie wpływ.

Beverley Knight: Im dłużej byłam w Londynie, tym bardziej czułam, że po prostu nie pasuję. Byłem, wiesz, czarną kobietą, która była niewłaściwym typem czerni, nie byłem wystarczająco jasny, nie wyglądałem wystarczająco europejsko. To był problem. I wiecie, byłem dość wyjątkowy w tym czasie, kiedy wychodziłem w moich wczesnych latach w tworzeniu muzyki, którą tworzę, było bardzo niewielu ludzi z Wielkiej Brytanii tworzących ten rodzaj muzyki, Britpop podbijał świat, a potem byłem ja. Wiesz, to był dziwny czas, kiedy nie robiłem wszystkich rzeczy zmieniających nastrój. A potem nie wyglądałem jak moi amerykańscy odpowiednicy. Nie byłam twardą dziewczyną jak Mary J. Blige, która odnosiła fenomenalne sukcesy. Podobnie, nie byłam seksowną dziewczyną jak dziewczyny SWV, czy TLC, czy Ashante, czy którakolwiek z tych dziewczyn. A ja nie byłem żadnym z nich. Tak więc, ponieważ nie pasowałem do żadnego z tych plemion łatwo i zgrabnie, byłem przedmiotem wielu kpin. Część z tego była w prasie. A po pewnym czasie dla kogoś, kto zawsze miał to silne poczucie siebie, zaczęło to odpryskiwać. To był okres w wieku dwudziestu kilku lat, kiedy po prostu patrzę wstecz i myślę sobie, że nawet nie mogę uwierzyć, że to ja, ale zacząłem źle jeść i nie trenować. Zawsze byłem taki zabawny. Tak pełen fitnessu i soulu jako zabawy i tego wszystkiego, a ja po prostu przestałem, a potem przybrałem na wadze, a potem stało się to problemem, ponieważ wytwórnia płytowa powiedziała, że teraz jesteś o wiele za ciężki, o wiele za ciężki, rozmiar dwanaście, ale o wiele za ciężki. I, żeby być uczciwym, spojrzałem na siebie i nie wyglądałem jak ja, którego znałem przez całe życie.

Jan Gerber: Życie w świetle reflektorów zaczęło zbierać żniwo.

Beverley Knight: To zaczęło zbierać swoje żniwo. A to było trudne.

James O'Keefe: A poza tym oczywiście za kulisami dzieją się różne rzeczy, które sprawiają, że jestem nieszczęśliwy i to było wszystko, co było idealną burzą, prawda?

Beverley Knight: To stała się idealna burza, jak się z tego wydostać?

James O'Keefe: Jak ci poszło?

Beverley Knight: Cóż, miałam szczęście, ponieważ w tym czasie zaczęłam gromadzić wokół siebie przyzwoitych ludzi, z których niektórzy są moimi przyjaciółmi, ale jedną konkretną osobą, którą spotkałem w tym trudnym czasie, był facet o imieniu Tyrone. Kim był ten ekstrawagancki, gej; człowiek, czarny mężczyzna, który po prostu zawsze uśmiechnięty, zawsze szczęśliwy, nie wiedziałem, że był również nosicielem wirusa HIV, nie powiedział mi wtedy, ale spotkaliśmy się i chcę powiedzieć, że zakochaliśmy się, ale nie w romantycznym sensie, po prostu połączyliśmy się tak szybko i tak mocno i dziękuję Tyrone'owi, że wyciągnął mnie z tego kryzysu, ponieważ zobaczył prawdziwą mnie za wszystkim, co wiesz,  próbując znosić prasę, ich nonsensy i światło reflektorów, właśnie zobaczył Beverley i...

James O'Keefe: Byłby też bardzo lekki, nie powiedziałem, że taki jest.

Beverley Knight: Tak, ponieważ.

James O'Keefe: Wiesz, jak po prostu się naprawić, założyć spódnicę i po prostu wyjść.

Beverley Knight: Nosiłam spodnie, bo nie chciałam, żeby cokolwiek mnie rozpraszało, nie nosiłam spódnicy, bo nie chciałam, żeby cokolwiek odwracało uwagę od mojej muzyki. Chciałam być traktowana poważnie jako muzyk, bo o mój Boże, a oni po prostu mnie podporządkują, a ja jestem kobietą, nową dziewczyną, a on powiedział, że możecie oboje wyjąć swoje szpilki, wyciągnąć je z nich, no wiesz, zrelaksować się na litość boską, zrelaksować.

James O'Keefe: I to był tylko krótki czas.

Beverley Knight: Tak, był tylko w moim życiu, relatywnie rzecz biorąc, przez krótki czas.

James O'Keefe: Ale to było ogromne.

Beverley Knight: Od 1998 roku, a potem zmarł w 2003 roku. Ale to był okres, z którego się zmieniłem, po raz pierwszy w życiu zacząłem wątpić w siebie, ponieważ nie pasowałem do londyńskiej sceny i całej reszty. Mówiąc to, absolutnie pasuję. Właśnie stworzyłem swój własny mały obszar dla mojego cholernego ja. I to tylko ja na tym pasie. Mam swój własny pas i zostaję na nim, a co do wszystkich innych. I naprawdę pomógł mi mnie odnaleźć.

James O'Keefe: Ale był to również jeden z najtrudniejszych okresów w jej życiu. To jest to, przez co przechodzisz w życiu, zawsze o tym rozmawiamy, to sprawiło, że stała się silniejsza w czasie, gdy zmieniło jej życie. A potem, kiedy umarł, oczywiście naprawdę ją zabił, ale potem musiała walczyć z tym ponownie.

Beverley Knight: Oczywiście.

Beverley Knight: Tyrone, jego HIV był zaawansowany. Stałam się jego opiekunką. Miałem grupę przyjaciół w typie pięknej pogody. Miał też wspaniałych przyjaciół. Kim moi przyjaciele do dziś też, ale wiecie jak to jest, na kryzysie ludzie Pięknej Pogody znikają. Naprawdę wspaniali ludzie zostają z tobą. Mieliśmy więc naszą sieć, która po prostu mu pomogła. Stałem się jego głównym opiekunem, mieszkamy razem, a on po prostu jego zdrowie po prostu pogarszało się i pogarszało, podczas gdy ja mogłem, a to jest _ to dziwne zestawienie mojej kariery zaczęło naprawdę startować z mojego trzeciego albumu, który był moim drugim z moim drugim kontraktem. To był album numer trzy dla mnie, numer dwa dla tej wytwórni, którą był Parlor phone. Ten album absolutnie wystartował. Byłem mocno w głównym nurcie i wszystko szło dobrze, ale za kulisami Tyrone'a traciłem go i wiedziałem, że nic nie mogę zrobić. Nic nie mogłem zrobić, aby... Nie mogłem go uratować, wiesz, ale on mnie uratował. I to było trudne.

James O'Keefe: próbowała wszystkiego, robiła to, była dla mnie niesamowita.

Beverley Knight: Ostatecznie spróbowałam.

James O'Keefe: I to było to, przez co musiałeś przejść. I czasami, wiecie, w życiu, musicie przejść przez te trudności, aby stać się lepszą osobą, wiecie, aby być szefem, musicie. I przez to właśnie przeszła Beverley. I taka była jego rola. I czasami musisz to przyjąć w życiu, gdy ludzie przychodzą i odchodzą, i to jest ich rola w życiu, tak jak ty jesteś częścią czyjejś podróży. A jeśli możesz wzbogacić czyjeś życie, powiedziałem ci wcześniej, że starasz się dodać wartość do każdej sytuacji. Pracowałem tak ciężko, aby spróbować to zrobić, ponieważ czasami mogę być trochę koszmarem. I zawsze powtarzam, że w związku może być tylko jeden diabeł i to jestem ja, wiesz, więc wiesz, to jest podróż, to znowu musisz mieć ustawione rzeczy, wiesz, włożyć je do pudełka i odejść, to było niesamowite lub okropne, czy cokolwiek. Ale nauczyłem się i dorastałem, i wtedy i wtedy, wiesz, i to...

Beverley Knight: Jego cel, próbuję znaleźć moją tkankę, jego cel w życiu, muszę go gdzieś znaleźć. Wierzę, że on tam był, byłem tam, aby pomóc mu spełnić jego marzenia. Chciał być prezenterem telewizyjnym, skończył jako prezenter telewizyjny, ponieważ, wiecie, udało mi się połączyć go z pewnymi ludźmi i oto był, mógł go YouTube i oto jest. I pozwolił mi być bardzo odporną i silną kobietą, którą jestem teraz, co oznaczało, że byłam we właściwym miejscu, aby spotkać Jamesa. I wiesz, spotkaliśmy kilku...

Jan Gerber: Przeszedłeś przez kolejny...

Beverley Knight: Tak, przeszedłem przez kolejny cykl nonsensów, ale to nie był ten sam nonsens, kiedy byłem młody, nie mieliśmy tej samej niebezpiecznej rzeczy. To był po prostu nonsens. Ale tak, to po prostu zabawne, co było najwspanialszą częścią mojej kariery w tym czasie, było również najtrudniejszą częścią mojego życia.

James O'Keefe: To też piękna rzecz. I to jest podróż w tym.

Beverley Knight: To wszystko.

Jan Gerber: Jaki jest pomysł na odwdzięczenie się za to, co dla ciebie zrobił i mam na myśli, że jesteś bardzo zaangażowany w działalność charytatywną i wnosisz ogromny wkład dla wielu ludzi.

Beverley Knight: Szczerze wierzę, że tak, będziemy mieli swoje zmagania i ja miałem swoje, ale jestem w tej uprzywilejowanej pozycji wdzięczności za to, ale jestem w tej uprzywilejowanej pozycji, dzięki której mam platformę i będę z niej korzystać tak często, jak tylko mogę. Musisz to odpłacić, ponieważ musisz Tyrone, nawet w najsłabszym okresie fizycznym, umożliwiał mi magię, ponieważ naprawdę pomógł mi ponownie rozpalić poczucie własnej wartości i moje poczucie własnej wartości, i dał mi pewność siebie w mojej fizycznej istocie, której wcześniej nie miałem.

James O'Keefe: A ty i ja słyszeliśmy o magicznej rzeczy, wartości, prawda?

Beverley Knight: Tak, to magia.

James O'Keefe: I dlatego właśnie napisałem książkę, wiesz, Creating Magic Jason. Więc wiecie, to mówi o tym, że jest po prostu, no wiecie, patrzenie poza siebie i próbowanie czynienia dobra dla innych ludzi, i to jest trudne, szczególnie kiedy sam przechodzisz przez trudną sytuację, próbując uważać na innych ludzi. I jak powiedziałem, oboje przeszliśmy przez naprawdę trudne czasy. I prawdopodobnie będę bardziej samolubny, ponieważ zawsze, kiedy byłem młodszy, myślałem, że jestem ofiarą wszystkiego, wiesz, ale.

Jan Gerber: To także mechanizm radzenia sobie.

James O'Keefe: Musisz z tego wyjść. Wielką rzeczą, którą teraz robię poprzez czytanie i próbowanie rozwoju umysłu, jest ekstremalne posiadanie, wiecie, to patrzenie na siebie i chodzenie dobrze, to moja robota, nie obwiniasz siebie, ale to moje działanie i poradzę sobie z tym i mogę, no wiecie, wszystko rozwijać, no wiecie,  Jeśli ktoś cię tnie, to nie oni, to ty reagujesz. Więc po prostu musisz to przetworzyć, przetworzyć i to jest to, co wiesz, ale jak powiedziałem, jest codzienna walka, aby czasami wiesz, znowu, Beverley jest naturalnie, jak powiedzieliśmy w naturalnie szczęśliwym rodzaju, wiesz.

Beverley Knight: To moja dyspozycja, aby być szczęśliwą.

James O'Keefe: Żeby być pozytywnym i tak, ale myślę, że dzięki temu mam przyjaciół, którzy mieli podobne wychowanie i po prostu masz takie dziwne, to jest dziwne, jakby cały czas był mechanizm obronny. Wiecie, to prawie powrót do czasów, kiedy jesteśmy jaskiniowcami, myślicie, że coś za rogiem was zabije. I wygląda na to, że mój mózg jest bardziej do tego przystosowany. Więc muszę nad tym popracować, wiecie, chodzę na terapię zimną wodą i, wiecie, i staram się trzymać moją tarczycę w ryzach. I wiecie, niedoczynność tarczycy i oczywiście, to wpływa na mnie, wiecie, jest to trudne do uregulowania.

Jan Gerber: Niedoczynność tarczycy, może naprawdę poważnie i czasami nagle wpłynąć na nastrój.

Beverley Knight: Tak.

James O'Keefe: Czasami bardzo szybko robi mi się ciemno.

Beverley Knight: Bardzo szybko znikąd. Wydaje mi się, że to się wzięło znikąd. To było coś takiego, że ja się śmieję i śmieję, a ty nie. A potem jestem jak wow, skąd to się bierze, to jest tak, jakby ciemna chmura była ustawiona na twojej głowie i powiększona znikąd, po prostu usiadła na twojej głowie, a potem musisz walczyć, aby wydostać się z tego znikąd.

Jan Gerber: Ale myślę, że to też jest ważny punkt, wiesz, nie wiedząc, że istnieje ta fizyczna rzecz leżąca u podstaw funkcjonowania tarczycy, tak nagła zmiana nastroju, może mieć poważne reperkusje zarówno dla ciebie, jak i twojego partnera i związku. I myślę, że ważne jest, aby pamiętać, że my, jako istoty ludzkie, nasze emocje, są również wynikiem procesów chemicznych w naszym mózgu. Czasami jest to problem fizyczny. A więc uczucie w ciemnym miejscu, uczucie smutku, że nie radzimy sobie.

James O'Keefe: To też mgła, to dziwne

Beverley Knight: Czasami nie potrafisz jasno myśleć.

James O'Keefe: Konsekwencje zdrowotne niedoczynności tarczycy, jeśli je przeczytasz, możesz skoczyć z budynku, są przerażające, wiesz, to jak myśli samobójcze bla, bla, bla, prawda. Więc po prostu odkładam to i myślę nie, i wiecie, przyrost masy ciała i myślę sobie, nie, nie uwierzę w to i to jest znowu, prawdopodobnie dlatego, że prawdopodobnie jestem po prostu uparty. Wiesz, po prostu chcę lubić, wiesz, dzwonisz do mnie.

Beverley Knight: Cooksey James.

James O'Keefe: Tak, teraz nazywasz mnie przeciwnym, ponieważ nie chcę być normą. Nie chcę tylko wiedzieć, czy niedoczynność tarczycy jest tym, nie, nie będę tym. Postaram się być w dobrej formie. Będę dobrze jadł. Zamierzam... Ponieważ wszystkie te rzeczy mają wpływ. Zamierzam użyć zimnej wody. Użyję oddychania, będę używał medytacji... Wszystkie te rzeczy były dla mnie tak trudne do zrobienia i staram się robić je codziennie.

Jan Gerber: Wydaje się, że to naprawdę pomaga i cię zatrzymuje.

Beverley Knight: Tak.

James O'Keefe: Sto procent.

Beverley Knight: Całkowicie tak. Stojąc i obserwując cię, mogę powiedzieć, że kiedy wychodzisz rano, wyprowadzasz naszego psa i robisz to wszystko.

James O'Keefe: Wstaję wcześnie, prawie o szóstej, wychodzę i robię swoje, zanim wrócę i zrobię swój dzień. Coś osiągnąłem.

Beverley Knight: Ale to też cię wyśrodkowuje.

James O'Keefe: Tak, w stu procentach.

Beverley Knight: Pisze do ciebie

James O'Keefe: Im zimniejsza woda, tym lepiej.

Beverley Knight: Im zimniejsza woda, tym jest szczęśliwszy.

James O'Keefe: Tak.

Beverley Knight: Kiedy tego nie zrobił. Różnica w dniu, w którym zawsze czujesz się tak, jakbyś był trochę zdezorientowany, energia poniżej normy. To nie do końca ty.

James O'Keefe: Mieszam się, biorąc moją myśl, moją wątrobę, tyroksynę, a wziąłem dwadzieścia pięć mikrogramów za mało. I czułem się okropnie przez trzy dni. I szczerze mówiąc, nigdy nie miałem tak dużej różnicy, a potem znowu przestawiłem się na jedną pięćdziesiąt dziennie. I od razu mogłem pomyśleć jeszcze raz i pomyślałem, że to było takie szybkie. I to mnie zaskoczyło, ponieważ wciąż mnie to łapie i jest to bardzo trudne do zniesienia. Ale nie zamierzam się z tym czepiać. Po prostu zamierzam się tym zająć. Będę musiał to przetworzyć i wiem, że mogę wiedzieć o różnych rzeczach. Czasami, wiesz, jak rolety w domu. Przepraszam, kochanie. Wiesz, jak powiedziałem, mam swoje procesy. Mam swoje systemy i wiesz.

Beverley Knight: Masz ten system.

Jan Gerber: Ale to jest mechanizm radzenia sobie.

Beverley Knight: To mechanizm radzenia sobie.

James O'Keefe: Po prostu pozwala mi się tym zająć, wie, że dom jest bez skazy. Jestem jak

Jan Gerber: Nie jest tak źle.

Beverley Knight: Tak, są plusy we wszystkim, fakt, że James ma, musi mieć kontrolę nad pewnymi rzeczami i musi mieć rzeczy dokładnie we właściwym miejscu, a wszystko to oznacza, że dom jest zawsze czysty i uporządkowany.

James O'Keefe: Kiedy się poznaliśmy, po raz pierwszy przyszła do mojego mieszkania, myśląc, że jestem facetem z American Psycho, ponieważ wszystko było na swoim miejscu. Wszystkie moje ubrania były ustawione w linii, wyprasowane i wszystko, co ona była jak Oh wyglądają świetnie i lubiłem mieć rzeczy w pewnym . Beverley tego nie ma. To tak, jakby to musiało być właściwe.

Jan Gerber: Jestem pewien, że to czyni ją interesującym, dynamicznym środowiskiem. Ale z drugiej strony, wiesz, że opisujesz, jak budujesz strukturę dla swojego codziennego życia. Wiesz, wstajesz o tej porze wcześnie rano, prawie rytuał i to daje ci poczucie zwycięstwa. Osiągnięcie już rano, które zapowiada pozytywny dzień. I myślę, że jest to również ważne przesłanie, ponieważ posiadanie struktury albo dlatego, że jest ci dana, albo narzucona, albo, co ważniejsze, kiedy tak nie jest i musisz zbudować własną strukturę, ale w rzeczywistości posiadanie codziennej struktury jest czymś bardzo, bardzo ważnym

James O'Keefe: Jest, ale tak samo. I znowu, to jest zawsze miejsce, do którego mój umysł zmierza, czasami wolałbym, żebym tego nie zrobił, ponieważ dokładnie wiesz, co powiem, ponieważ masz strukturę, a kiedy ją łamiesz, czujesz się źle lub przestajesz się bić. Jedną z wielkich rzeczy, które zrobiłem i jestem teraz lepszy, a to jest również pomoc Beverley, pomogła mi to przezwyciężyć, jest zaprzestanie bicia się, gdy nie robię rzeczy dobrze lub w moim umyśle.

Beverley Knight: W twoim umyśle.

James O'Keefe: Wiesz, ponieważ to tylko mój umysł, wiesz, albo nie osiągam tego, co chcę osiągnąć, albo coś zepsuję, robię problem lub źle reaguję, biję się tak długo. Ale z drugiej strony, daje mi to równowagę między tym, że móc spojrzeć w lustro i nie rozwiązać się, czy zachowujesz się jak idiota, robisz to, czy nie, to spróbować to naprawić.

Jan Gerber: Myślę, że umiejętność refleksji nad własnymi emocjami i demonami, lękami, i myślę, że to bardzo ważna umiejętność, którą udało ci się doskonalić z czasem.

Beverley Knight: James robi to cały czas i robi to znakomicie, ponieważ James spojrzy w lustro i powie: "Muszę nad tym popracować". Muszę robić tego mniej, więcej tego i prowadzić tę rozmowę z samym sobą, a następnie wprowadzać ją w życie ze mną, czasami wydaje się, że wyciągasz się z siebie. Jestem tak przyzwyczajony do bycia samemu i po prostu zapisywania słów i w piosence lub śpiewania jej, i jestem w związku, wiesz, jestem połową tego związku i nie zawsze werbalizuję procesy, które się tutaj dzieją.

James O'Keefe: To od mojego taty.

Beverley Knight: I to od jego taty.

James O'Keefe: I to jest wiesz, a ja mam rzeczy, które wiesz.

Beverley Knight: James zawsze będzie mówił te rzeczy, zawsze będzie wyjaśniał to, co jest w jego umyśle i mnie nie tak bardzo.

James O'Keefe: Od razu doprowadza mnie to do spokojnego punktu. Jeśli tylko powiem, a kiedy byłem młody, butelkowałem się, a potem po prostu eksplodowałem jak maniak i to byłoby w każdej sytuacji.

Jan Gerber: Nie tak sobie z tym poradzić.

James O'Keefe: Wiesz, a teraz muszę to od razu wyjąć i powiedzieć, że to sprawiło, że poczułem się źle lub wiesz, albo martwię się o to w tej chwili, nawet robię to teraz, prawdopodobnie wczoraj. Nie czułem, że osiągnąłem to, czym chcę być, wiesz, i nadal to robię, ale potem o tym mówię. I nie chcę, żeby ktokolwiek to naprawiał, albo po prostu to naprawiam, a potem mówię, okej, teraz mogę sobie z tym poradzić. Teraz jest tam dla świata, że nie czułem tego w określony sposób. Nie jestem dokładnie tam, gdzie chcę być. I nie mam nic przeciwko temu, że nie jestem dokładnie tam, gdzie chcę być w moim umyśle w moim umyśle. Wiesz, mam niesamowite życie i jestem szczęśliwy. Ale wiecie, rozmawialiśmy o sukcesie czy czymś takim. I nie wiem, gdzie to jest, i to wciąż ekscytujące i przerażające, a ja mam czterdzieści trzy lata. Ale wciąż czuję, jakbym miał dwadzieścia dwa lata. Więc nigdy bym do tego nie wrócił. Nawet jeśli możesz zapłacić mi wszystkie pieniądze na świecie, nie wrócę do tego.

Jan Gerber: Niektórzy mówią, że zapłaciłbym wszystkie pieniądze, jakie świat by do tego wrócił.

Beverley Knight: Nie ma mowy.

James O'Keefe: Szczerze mówiąc, przysiągłbym swoje życie, wiesz, mógłbyś zaoferować mi miliard funtów. Nie wróciłabym do tego i nie przeżyłabym ostatniego... Nie zrobiłbym tego. Chciałbym tylko cofnąć się o dwanaście lat i przeżyć to, ponieważ to mój masaż dla ciebie.

Jan Gerber: Myślę, że jest bardzo cennym przesłaniem, że dzięki autorefleksji i prawdziwemu poznaniu siebie i tego, czego potrzebujesz, w oparciu o przeszłe doświadczenia, aby poradzić sobie ze wszystkimi emocjami i znasz niekorzystne sytuacje, które życie czasami rzuca na nas i wiesz, najprawdopodobniej nadal będzie, aby zbudować tę odporność w oparciu o tę refleksję. Może to być bardzo potężny sposób poruszania się po życiu.

James O'Keefe: Tak, myślę, że tak.

Beverley Knight: Ważne jest, aby spojrzeć na siebie.

James O'Keefe: Tak.

Beverley Knight: Musisz, ponieważ musisz nauczyć się wzorców, abyś mógł zobaczyć strefę niebezpieczeństwa.

James O'Keefe: Nasze mózgi będą próbowały robić to, co nie jest właściwym sposobem. Więc spróbujemy

Beverley Knight: przekonać samych siebie,

James O'Keefe: Próbujemy wybrać łatwą opcję.

Jan Gerber: Więc musisz być szczery.

Beverley Knight: Musimy być szczerzy.

James O'Keefe: Naprawdę musisz być szczery, ale musisz też przejść przez ciężkie czasy. Musisz więc przejść przez poziom niewygody lub stresu, stresora, aby następnie wyrosnąć z niego, aby stać się lepszym. I dlatego myślę, że to wszystko, co wydarzyło się w naszym życiu, może tylko uczynić cię silniejszym. Mówię teraz do moich siostrzeńców, ponieważ przeszli przez ciężkie czasy, i wiecie, i mówię im, nie widzicie tego teraz, ale będziecie silniejszym człowiekiem z tego, co wiecie, będziecie silniejsi. Musisz tylko w to uwierzyć i musisz się autorefleksji, jak powiedziałeś, i wyrosnąć z tego. I myślę, że jeśli możesz to zrobić, jesteś zwycięzcą, cokolwiek robisz, czy jesteś mężczyzną, czy wiesz, Jeff Bezos, wiesz, to nie ma znaczenia. Myślę, że jeśli potrafisz znaleźć szczęście w sobie i w tym, co robisz, to jest to Święty Graal.

Beverley Knight: To była trudna sprawa. To było trudne dla mojego taty. Wiesz, w końcu mój tata zmarł w 2010 roku. Zaczynał odnajdywać drogę powrotną. Miał załamanie, kiedy byłem akurat wtedy, gdy szedłem na uniwersytet. A potem te wszystkie lata urazy i trudności z białymi ludźmi, szczególnie białymi, bo wiecie, jak mój wybór Jamesa i mojej siostry wybierając Christophera i wiecie, to było trudne, ale pod koniec jego życia, zaczął chyba analizować siebie i to był kryzys, który zrobił to za niego. Moja siostra ciężko się rozchorowała, została przewieziona do szpitala, to przestraszyło go życia.

James O'Keefe: Czasami to jest katalizator

Beverley Knight: Czasami właśnie tego potrzeba.

James O'Keefe: Znowu mówimy o pasku katalizatora.

Beverley Knight: Tak właśnie było.

James O'Keefe: Ze zdrowiem, dobrym samopoczuciem i tym wszystkim, nie możesz się tego doczekać.

Beverley Knight: Nie wolno, chciałabym, żeby mój tata tego nie zrobił

James O'Keefe: Całe to zdrowie psychiczne, zdrowie, dobre samopoczucie, to jest tak ściśle powiązane.

Beverley Knight: Jest.

James O'Keefe: Wiesz, i myślę, że na wynos powiedziałbym każdemu, aby spróbować jak najwięcej holistycznie, wiesz, terapia zimną wodą, dobra dieta, wiesz, nie bić się, ale być wystarczająco surowym dla siebie.

Beverley Knight: Albo wystarczająco prawdomównie.

James O'Keefe: Tak, dokładnie.

Beverley Knight: To, że nie zawsze brałem w tym udział, jest szczere wobec siebie, wiesz, co mam na myśli, to zawsze najlepszy sposób.

Jan Gerber: To jest przygotowywanie, budowanie tej odporności, zapobieganie rzeczom, wiesz, dolegliwościom fizycznym, szybkości, kryzysowi emocjonalnemu, w taki sposób, tak, przygotowując się do tego. I możesz się przygotować tylko poprzez ciągłą refleksję i wiesz, odbierając pozytywność swoim doświadczeniom. To była bardzo mocna i wnikliwa rozmowa.

James O'Keefe: Dziękuję za to.

Jan Gerber: Dziękuję bardzo za podzielenie się swoimi bardzo osobistymi historiami.

Beverley Knight: Dziękuję.

Jan Gerber: Bardzo to doceniam.

Beverley Knight: Uwielbialiśmy być tutaj.

James O'Keefe: Tak, naprawdę to doceniam.

Beverley Knight: Dziękuję bardzo.

Jan Gerber: Dziękuję Beverley, dziękuję James.

Beverley Knight: To przyjemność.

James O'Keefe: Dziękuję.

Daj nam znać, co sądzisz o tym wywiadzie!

 
 
Ten artykuł został opublikowany w języku angielskim 2019-10-28 08:42:22 i przetłumaczony na Polski w 2021.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Najnowsze posty

Nasze prywatne artykuły i informacje prasowe